LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

intertexō

intertexō (present infinitive intertexere, perfect active intertexuī, supine intertextum)
Classical[ɪn.tɛrˈtɛk.soː]Ecclesiastical[in.terˈtɛk.so]

Meaning

  1. transitiveto intertwine, interweave, intersperse

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.intertexōintertexēbamintertexamintertexuīintertexueramintertexuerō
2nd sg.intertexisintertexēbāsintertexēsintertexuistīintertexuerāsintertexueris
3rd sg.intertexitintertexēbatintertexetintertexuitintertexueratintertexuerit
1st pl.interteximusintertexēbāmusintertexēmusintertexuimusintertexuerāmusintertexuerimus
2nd pl.intertexitisintertexēbātisintertexētisintertexuistisintertexuerātisintertexueritis
3rd pl.intertexuntintertexēbantintertexentintertexuērunt
intertexuēre
intertexuerantintertexuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.intertexamintertexeremintertexuerimintertexuissem
2nd sg.intertexāsintertexerēsintertexuerīsintertexuissēs
3rd sg.intertexatintertexeretintertexueritintertexuisset
1st pl.intertexāmusintertexerēmusintertexuerīmusintertexuissēmus
2nd pl.intertexātisintertexerētisintertexuerītisintertexuissētis
3rd pl.intertexantintertexerentintertexuerintintertexuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.intertexorintertexēbarintertexar
2nd sg.intertexeris
intertexere
intertexēbāris
intertexēbāre
intertexēris
intertexēre
3rd sg.intertexiturintertexēbāturintertexētur
1st pl.interteximurintertexēbāmurintertexēmur
2nd pl.interteximinīintertexēbāminīintertexēminī
3rd pl.intertexunturintertexēbanturintertexentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.intertexarintertexerer
2nd sg.intertexāris
intertexāre
intertexerēris
intertexerēre
3rd sg.intertexāturintertexerētur
1st pl.intertexāmurintertexerēmur
2nd pl.intertexāminīintertexerēminī
3rd pl.intertexanturintertexerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.intertexeintertexere
pres. 2nd pl.intertexiteinterteximinī
fut. 2nd sg.intertexitōintertexitor
fut. 3rd sg.intertexitōintertexitor
fut. 2nd pl.intertexitōte—
fut. 3rd pl.intertexuntōintertexuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveintertexereintertexī
perfect infinitiveintertexuisseintertextum esse
future infinitiveintertextūrum esseintertextum īrī
present participleintertexēns—
perfect participle—intertextus
intertexta, intertextā, intertextae, intertextam, intertextārum, intertextās, intertexte, intertextī, intertextīs, intertextō, intertextōrum, intertextōs
future participleintertextūrusintertexendus
intertexundus
gerundintertexendī, intertexendō, intertexendumsupineintertextum, intertextū

inter-texo, texŭi, textum, 3, v. a.
I. Lit., to intertwine, interweave, intersperse: flores hederis intertexti, Ov. M. 6, 128: vestis intertexta notis, Quint. 8, 5, 28: chlamys auro intertexta, Verg. A. 8, 167.—
II. Transf., to interweave, combine, construct (post-class.): fabricator mundanae animae Deus partes ejus ex pari et impari intertexuit, Macr. Somn. Scip. 1, 6, 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Indo-European*h₁n̥tér
  3. Proto-Italic*n̥ter
  4. Latinintertexō

Latin inter- Latin texō Latin intertexō From inter- + texō (“to weave, plait”).

Quick answers

What does intertexō mean in Latin?
intertexō, a verb, means “to intertwine, interweave, intersperse”.
What are the principal parts of intertexō?
intertexō, intertexere, intertexuī, intertextum (third conjugation).
How do you pronounce intertexō?
In classical Latin, [ɪn.tɛrˈtɛk.soː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.terˈtɛk.so].
Where does intertexō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Indo-European *h₁n̥tér → Proto-Italic *n̥ter → Latin intertexō.