noun · neutersecond declension
interstitium
interstitium n (genitive interstitiī or interstitī)
Classical[ɪn.tɛrˈstɪ.ti.ũː]Ecclesiastical[in.terˈstit.t͡si.um]
Meaning
- neutergap, interval
- neuterinterstice
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | interstitium | interstitia |
| genitive | interstitiī interstitī | interstitiōrum |
| dative | interstitiō | interstitiīs |
| accusative | interstitium | interstitia |
| ablative | interstitiō | interstitiīs |
| vocative | interstitium | interstitia |
interstĭtĭum, i, n. id.,
I. a space between, interstice, interval (post-Aug.).
I. Of place, Macr. Somn. Scip. 1, 6; Mart. Cap. 8, § 837; Amm. 20, 3, 10.—
II. Of time, an interval:
quantum interstitii dies habet, Mart. Cap. 6, § 601.— Plur., Mart. Cap. 6, § 600.Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin interstitium From intersistō + -ium.