noun · neutersecond declension
interspatium
interspatium n (genitive interspatiī or interspatī)
Classical[ɪn.tɛrˈspa.ti.ũː]Ecclesiastical[in.terˈspat.t͡si.um]
Meaning
- neuterinterspace, interval, interstice
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | interspatium | interspatia |
| genitive | interspatiī interspatī | interspatiōrum |
| dative | interspatiō | interspatiīs |
| accusative | interspatium | interspatia |
| ablative | interspatiō | interspatiīs |
| vocative | interspatium | interspatia |
inter-spătĭum, ĭi, n.,
I. the interval:
diei, Tert. de Orat. 20 init.Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Indo-European*h₁n̥tér
- Proto-Italic*n̥ter
- Latininterspatium
Latin inter- Latin spatium Latin interspatium From inter- + spatium.
Descendants
- Englishinterspace