LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

interritus

interritus (feminine interrita, neuter interritum)
Classical[ɪnˈtɛr.rɪ.tʊs]Ecclesiastical[inˈtɛr.ri.tus]

Meaning

  1. adjectiveunafraid
  2. adjectivefearless

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinterritusinterritainterritum
genitiveinterritīinterritaeinterritī
dativeinterritōinterritaeinterritō
accusativeinterrituminterritaminterritum
ablativeinterritōinterritāinterritō
vocativeinterriteinterritainterritum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinterritīinterritaeinterrita
genitiveinterritōruminterritāruminterritōrum
dativeinterritīsinterritīsinterritīs
accusativeinterritōsinterritāsinterrita
ablativeinterritīsinterritīsinterritīs
vocativeinterritīinterritaeinterrita

in-terrĭtus, a, um, adj.,
I. undaunted, undismayed, unterrified (poet. and in postAug. prose; cf. impavidus): bracchia interritus extulit ad auras, Verg. A. 5, 427: spectatque interrita pugnas, id. ib. 11, 837: vultu, Quint. 1, 3, 4: classis interrita fertur, fearless, Verg. A. 5, 863; Ov. M. 13, 198; 15, 514; Tac. A. 1, 64; Quint. 5, 7, 11 al.; Curt. 6, 5, 29; 3, 6, 9 al.—With gen.: mens interrita leti, unterrified at death, not afraid of death, Ov. M. 10, 616.— Adv.: interrĭtē, undauntedly, Mart. Cap. 1, § 16 init.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininterritus

Latin territus Latin interritus From in- + territus.

Quick answers

What does interritus mean in Latin?
interritus, a adjective, means “unafraid; fearless”.
How do you pronounce interritus?
In classical Latin, [ɪnˈtɛr.rɪ.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈtɛr.ri.tus].
Where does interritus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin interritus.