LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

interpretor

interpretor (present infinitive interpretārī, perfect active interpretātus sum)
Classical[ɪnˈtɛr.prɛ.tɔr]Ecclesiastical[inˈtɛr.pre.tor]

Meaning

  1. deponentto explain, expound
  2. deponentto interpret, translate
    Hoc unum scio, non potuisse me interpretari, nisi quod ante intellexeram.I only know this one thing: I could not translate what I did not understand.c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate In Job praefatio
    Angeli Graece vocantur, Hebraice malachoth, Latine vero nuntii interpretantur, ab eo quod Domini voluntatem populis nuntiant.Angels are called thus in Greek, and malakhoth in Hebrew, [literally] translated into Latin as "messengers" because they deliver God's will to the [world's] many peoples.c. 600 CE – 625 CE, Isidore of Seville, Etymologiae 7.5.1
  3. deponentto understand, conclude

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.interpretorinterpretābarinterpretābor———
2nd sg.interpretāris
interpretāre
interpretābāris
interpretābāre
interpretāberis
interpretābere
———
3rd sg.interpretāturinterpretābāturinterpretābitur———
1st pl.interpretāmurinterpretābāmurinterpretābimur———
2nd pl.interpretāminīinterpretābāminīinterpretābiminī———
3rd pl.interpretanturinterpretābanturinterpretābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.interpreterinterpretārer——
2nd sg.interpretēris
interpretēre
interpretārēris
interpretārēre
——
3rd sg.interpretēturinterpretārētur——
1st pl.interpretēmurinterpretārēmur——
2nd pl.interpretēminīinterpretārēminī——
3rd pl.interpretenturinterpretārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.interpretāre—
pres. 2nd pl.interpretāminī—
fut. 2nd sg.interpretātor—
fut. 3rd sg.interpretātor—
fut. 3rd pl.interpretantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinterpretārī—
perfect infinitiveinterpretātum esse—
future infinitiveinterpretātūrum esse—
present participleinterpretāns—
perfect participleinterpretātus
interpretāta, interpretātā, interpretātae, interpretātam, interpretātārum, interpretātās, interpretāte, interpretātī, interpretātīs, interpretātō, interpretātōrum, interpretātōs
—
future participleinterpretātūrus
interpretātūra, interpretātūrā, interpretātūrae, interpretātūram, interpretātūrārum, interpretātūrās, interpretātūre, interpretātūrī, interpretātūrīs, interpretātūrō, interpretātūrōrum, interpretātūrōs, interpretātūrum
interpretandus
interpretanda, interpretandā, interpretandae, interpretandam, interpretandārum, interpretandās, interpretande, interpretandīs, interpretandōrum, interpretandōs
gerundinterpretandī, interpretandō, interpretandumsupineinterpretātum, interpretātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

somnium interpretari
to explain a dream.
aliquid (graeca) latine reddere or sermone latino interpretari
to render something into Latin.

interprĕtor, ātus (in tmesi:
I. inter quaecumque pretantur, Lucr. 4, 832), 1, v. dep. interpres, to explain, expound, interpret, give expression to, translate; to understand, conclude, infer, appreciate, recognize, comprehend.
I. In gen. (class.): tuae memoriae interpretari me aequom censes, Plaut. Ep. 4, 1, 29: nec quidquam aliud est philosophia, si interpretari velis, quam studium sapientiae, Cic. Off. 2, 2, 5: jus, id. Leg. 1, 4, 14: monstra aut fulgura, id. Div. 1, 6, 12: somnia, id. ib. 1, 23, 46: sapienter, id. Dom. 1, 1: cetera de genere hoc, Lucr. 4, 832: aliquid mitiorem in partem, id. Mur. 31, 64: felicitatem alicujus grato animo, id. Brut. 1: male bene dicta, id. N. D. 3, 31, 77: grate beneficia, Plin. Ep. 2, 13: male beneficium fortunae, Sen. Ep. 63: voluntatem alicujus, Cic. Inv. 2, 47, 139: sententiam alicujus, id. Tusc. 3, 17, 37: epistolam alicujus, id. Att. 15, 28: qui scriptum recitet et scriptoris voluntatem non interpretetur, Auct. Her. 2, 10, 14: medio responso spem ad voluntatem interpretantibus fecerat, Liv. 39, 39: obscure dicta, Quint. 3, 4, 3: aenigmata, id. 8, 6, 53: leges, id. 3, 6, 87: versus, id. 1, 9, 2: ἀλληγορία, quam inversionem interpretamur, translate, id. 8, 6, 44; 2, 15, 25; Suet. Gramm. 1: ut plerique ... viso aspectoque Agricola quaererent famam, pauci interpretarentur, few understood him, Tac. Agr. 40: jussa ducum interpretari quam exsequi malle, id. H. 2, 39.—With inf.: reditu enim in castra, liberatum se esse jurejurando, interpretabatur, Cic. Off. 3, 32, 113: pomoerium verbi vim solam intuentes postmoerium interpretantur esse, Liv. 1, 44, 4: victoriam ut suam, claimed as his own, Vell. 2, 80, 2: nolite consilium ex necessitate, nec voluntatem ex vi interpretari, Cic. Rab. Post. 11, 29: virtutem ex consuetudine vitae, id. Lael. 6, 21: Chaldaeos interpretatos imperium Persarum ad eos transiturum, interpret signs, etc., i. e. predict, foretell, Curt. 3, 3, 6; Suet. Aug. 44; id. Galb. 8.—
II. Esp.
A. To decide, determine: neque, recte, an perperam, interpretor, Liv. 1, 23, 8.—
B. Memoriae alicujus, to assist one's memory, Plaut. Ep. 4, 1, 25.—
C. To translate: recte sententiam (v. the context), Cic. Fin. 2, 7, 20.—
D. Diabolo, to ascribe to the devil, Tert. Verg. Vel. 15.?*! In pass. sense: scripturae, quae male de Hebraicis interpretata sunt, Lact. 4, 7, 7: ex quo ita illud somnium esse interpretatum, ut, etc., Cic. Div. 1, 25, 53: flumen Naarmalcha, quod amnis regum interpretatur, Amm. 24, 6.— interprĕtātus, a, um, P. a., explained, translated (class.): nomen, Cic. Leg. 2, 12, 29: haec ex Graeco carmine interpretata recitavit, Liv. 23, 11, 4; 45, 29, 3.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Indo-European*h₁n̥tér
  3. Proto-Italic*n̥ter
  4. Latininterpretor

Proto-Indo-European *per-der. Latin interpres Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -or Latin interpretor From interpres (“agent, translator”) + -or.

Descendants
  • Catalaninterpretar
  • Italianinterpretare
  • Frenchinterpréterfrom Old French enterpreter
  • Germaninterpretierenfrom Old French enterpreter
  • Englishinterpretfrom Old French enterpreter
  • Portugueseinterpretar
  • Romanianinterpreta
  • Spanishinterpretar
  • Asturianinterpretar
  • Galicianinterpretar

Quick answers

What does interpretor mean in Latin?
interpretor, a verb, means “to explain, expound; to interpret, translate; to understand, conclude”.
What are the principal parts of interpretor?
interpretor, interpretārī, interpretātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce interpretor?
In classical Latin, [ɪnˈtɛr.prɛ.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈtɛr.pre.tor].
Where does interpretor come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Indo-European *h₁n̥tér → Proto-Italic *n̥ter → Latin interpretor.