adjectivefirst/second-declension adjective
internūntius
internūntius (feminine internūntia, neuter internūntium)
Classical[ɪn.tɛrˈnuːn.ti.ʊs]Ecclesiastical[in.terˈnun.t͡si.us]
Meaning
- adjectiveintermediary, go-between
- adjectiverelationalmessenger
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | internūntius | internūntia | internūntium |
| genitive | internūntiī | internūntiae | internūntiī |
| dative | internūntiō | internūntiae | internūntiō |
| accusative | internūntium | internūntiam | internūntium |
| ablative | internūntiō | internūntiā | internūntiō |
| vocative | internūntie | internūntia | internūntium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | internūntiī | internūntiae | internūntia |
| genitive | internūntiōrum | internūntiārum | internūntiōrum |
| dative | internūntiīs | internūntiīs | internūntiīs |
| accusative | internūntiōs | internūntiās | internūntia |
| ablative | internūntiīs | internūntiīs | internūntiīs |
| vocative | internūntiī | internūntiae | internūntia |
inter-nuntĭus (internunc-), a, um,
I. that serves as a messenger or mediator between two parties or persons; only subst., a mediator, messenger, go-between.
I. in-ternuntĭus, i, m. (class.):
egone ut ad te ab libertina esse auderem internuntius? Plaut. Mil. 4, 1, 16: internuntiis ultro citroque missis, Caes. B. C. 1, 20: totius internuntius et minister rei, Liv. 33, 28: pacis, Curt. 8, 2, 14; Cic. Verr. 2, 5, 6: inter absentes negotia contrahuntur, veluti per epistulam aut per internuntium, Gai. Inst. 3, 136.— The augurs are called Jovis interpretes internuntiique, Cic. Phil. 13, 5.—II. internuntĭa, ae, f.:
aves internuntiae Jovis, Cic. Div. 2, 34; Plaut. Mil. 4, 1, 39: columbae internuntiae fuere, Plin. 10, 37, 53, § 110: Judaea, summi fida internuntia caeli, Juv. 6, 545.—III. internuntĭum, i, n., a medium, means:
ea, quae sunt internuntia sentiendi, the organs of sense, App. Dogm. Plat. 1, p. 10, 34.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
inter-nūntius ī,
a mediator, messenger, gobetween: Nequis internuntius ad istam curset, T.: internuntiis ultro citroque missis, Cs.: totius rei, L.: Iovis interpretes internuntiique, i. e. the augurs.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Indo-European*h₁n̥tér
- Proto-Italic*n̥ter
- Latininternūntius
Latin inter- Latin nūntius Latin internūntius From inter- + nūntius.