LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

internūntius

internūntius (feminine internūntia, neuter internūntium)
Classical[ɪn.tɛrˈnuːn.ti.ʊs]Ecclesiastical[in.terˈnun.t͡si.us]

Meaning

  1. adjectiveintermediary, go-between
  2. adjectiverelationalmessenger

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinternūntiusinternūntiainternūntium
genitiveinternūntiīinternūntiaeinternūntiī
dativeinternūntiōinternūntiaeinternūntiō
accusativeinternūntiuminternūntiaminternūntium
ablativeinternūntiōinternūntiāinternūntiō
vocativeinternūntieinternūntiainternūntium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinternūntiīinternūntiaeinternūntia
genitiveinternūntiōruminternūntiāruminternūntiōrum
dativeinternūntiīsinternūntiīsinternūntiīs
accusativeinternūntiōsinternūntiāsinternūntia
ablativeinternūntiīsinternūntiīsinternūntiīs
vocativeinternūntiīinternūntiaeinternūntia

inter-nuntĭus (internunc-), a, um,
I. that serves as a messenger or mediator between two parties or persons; only subst., a mediator, messenger, go-between.
I. in-ternuntĭus, i, m. (class.): egone ut ad te ab libertina esse auderem internuntius? Plaut. Mil. 4, 1, 16: internuntiis ultro citroque missis, Caes. B. C. 1, 20: totius internuntius et minister rei, Liv. 33, 28: pacis, Curt. 8, 2, 14; Cic. Verr. 2, 5, 6: inter absentes negotia contrahuntur, veluti per epistulam aut per internuntium, Gai. Inst. 3, 136.— The augurs are called Jovis interpretes internuntiique, Cic. Phil. 13, 5.—
II. internuntĭa, ae, f.: aves internuntiae Jovis, Cic. Div. 2, 34; Plaut. Mil. 4, 1, 39: columbae internuntiae fuere, Plin. 10, 37, 53, § 110: Judaea, summi fida internuntia caeli, Juv. 6, 545.—
III. internuntĭum, i, n., a medium, means: ea, quae sunt internuntia sentiendi, the organs of sense, App. Dogm. Plat. 1, p. 10, 34.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Indo-European*h₁n̥tér
  3. Proto-Italic*n̥ter
  4. Latininternūntius

Latin inter- Latin nūntius Latin internūntius From inter- + nūntius.

Quick answers

What does internūntius mean in Latin?
internūntius, a adjective, means “intermediary, go-between; messenger”.
How do you pronounce internūntius?
In classical Latin, [ɪn.tɛrˈnuːn.ti.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.terˈnun.t͡si.us].
Where does internūntius come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Indo-European *h₁n̥tér → Proto-Italic *n̥ter → Latin internūntius.