LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation, no passive, no supine stem

interniteō

interniteō (present infinitive internitēre, perfect active internituī)
Classical[ɪn.tɛrˈnɪ.te.oː]Ecclesiastical[in.terˈniː.te.o]

Meaning

  1. to shine forth between or among

Conjugation conjugation 2 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.interniteōinternitēbaminternitēbōinternituīinternitueraminternituerō
2nd sg.internitēsinternitēbāsinternitēbisinternituistīinternituerāsinternitueris
3rd sg.internitetinternitēbatinternitēbitinternituitinternitueratinternituerit
1st pl.internitēmusinternitēbāmusinternitēbimusinternituimusinternituerāmusinternituerimus
2nd pl.internitētisinternitēbātisinternitēbitisinternituistisinternituerātisinternitueritis
3rd pl.internitentinternitēbantinternitēbuntinternituērunt
internituēre
internituerantinternituerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.interniteaminternitēreminternitueriminternituissem
2nd sg.interniteāsinternitērēsinternituerīsinternituissēs
3rd sg.interniteatinternitēretinternitueritinternituisset
1st pl.interniteāmusinternitērēmusinternituerīmusinternituissēmus
2nd pl.interniteātisinternitērētisinternituerītisinternituissētis
3rd pl.interniteantinternitērentinternituerintinternituissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.internitē—
pres. 2nd pl.internitēte—
fut. 2nd sg.internitētō—
fut. 3rd sg.internitētō—
fut. 2nd pl.internitētōte—
fut. 3rd pl.internitentō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinternitēre—
perfect infinitiveinternituisse—
present participleinternitēns—
gerundinternitendī, internitendō, internitendum

inter-nĭtĕo, 2, v. n.,
I. to shine among, shine forth (post-Aug.): etiam si qua sidera internitebant, Curt. 5, 4, 25: quicquid lucis internitebat, id. 4, 3, 16: internitentes gemmae, id. 3, 3, 16; cf. Plin. 37, 5, 17, § 65; Curt. 4, 12, 14; 7, 11, 21.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Indo-European*h₁n̥tér
  3. Proto-Italic*n̥ter
  4. Latininterniteō

Latin inter- Latin niteō Latin interniteō From inter- + niteō (“shine”).

Quick answers

What does interniteō mean in Latin?
interniteō, a verb, means “to shine forth between or among”.
What are the principal parts of interniteō?
interniteō, internitēre, internituī (second conjugation, no passive, no supine stem).
How do you pronounce interniteō?
In classical Latin, [ɪn.tɛrˈnɪ.te.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.terˈniː.te.o].
Where does interniteō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Indo-European *h₁n̥tér → Proto-Italic *n̥ter → Latin interniteō.