LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

interlinō

interlinō (present infinitive interlinere, perfect active interlēvī, supine interlitum)
Classical[ɪnˈtɛr.lɪ.noː]Ecclesiastical[inˈtɛr.li.no]

Meaning

  1. to daub, besmear or anoint between
  2. to falsify by erasing

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.interlinōinterlinēbaminterlinaminterlēvīinterlēveraminterlēverō
2nd sg.interlinisinterlinēbāsinterlinēsinterlēvistīinterlēverāsinterlēveris
3rd sg.interlinitinterlinēbatinterlinetinterlēvitinterlēveratinterlēverit
1st pl.interlinimusinterlinēbāmusinterlinēmusinterlēvimusinterlēverāmusinterlēverimus
2nd pl.interlinitisinterlinēbātisinterlinētisinterlēvistisinterlēverātisinterlēveritis
3rd pl.interlinuntinterlinēbantinterlinentinterlēvērunt
interlēvēre
interlēverantinterlēverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.interlinaminterlinereminterlēveriminterlēvissem
2nd sg.interlināsinterlinerēsinterlēverīsinterlēvissēs
3rd sg.interlinatinterlineretinterlēveritinterlēvisset
1st pl.interlināmusinterlinerēmusinterlēverīmusinterlēvissēmus
2nd pl.interlinātisinterlinerētisinterlēverītisinterlēvissētis
3rd pl.interlinantinterlinerentinterlēverintinterlēvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.interlinorinterlinēbarinterlinar
2nd sg.interlineris
interlinere
interlinēbāris
interlinēbāre
interlinēris
interlinēre
3rd sg.interliniturinterlinēbāturinterlinētur
1st pl.interlinimurinterlinēbāmurinterlinēmur
2nd pl.interliniminīinterlinēbāminīinterlinēminī
3rd pl.interlinunturinterlinēbanturinterlinentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.interlinarinterlinerer
2nd sg.interlināris
interlināre
interlinerēris
interlinerēre
3rd sg.interlināturinterlinerētur
1st pl.interlināmurinterlinerēmur
2nd pl.interlināminīinterlinerēminī
3rd pl.interlinanturinterlinerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.interlineinterlinere
pres. 2nd pl.interliniteinterliniminī
fut. 2nd sg.interlinitōinterlinitor
fut. 3rd sg.interlinitōinterlinitor
fut. 2nd pl.interlinitōte—
fut. 3rd pl.interlinuntōinterlinuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinterlinereinterlinī
perfect infinitiveinterlēvisseinterlitum esse
future infinitiveinterlitūrum esseinterlitum īrī
present participleinterlinēns—
perfect participle—interlitus
interlita, interlitā, interlitae, interlitam, interlitārum, interlitās, interlite, interlitī, interlitīs, interlitō, interlitōrum, interlitōs
future participleinterlitūrus
interlitūra, interlitūrā, interlitūrae, interlitūram, interlitūrārum, interlitūrās, interlitūre, interlitūrī, interlitūrīs, interlitūrō, interlitūrōrum, interlitūrōs, interlitūrum
interlinendus
interlinundus, interlinenda, interlinendā, interlinendae, interlinendam, interlinendārum, interlinendās, interlinende, interlinendīs, interlinendōrum, interlinendōs
gerundinterlinendī, interlinendō, interlinendumsupineinterlitum, interlitū

inter-lĭno, lēvi, lĭtum, 3, v. a.,
I. to smear between, smear, spread between, lay at intervals.
I. Lit.: caementa luto, Liv. 21, 11, 8; cf.: murus bitumine interlitus, Curt. 5, 1, 9: caseum oleo, Plin. 28, 9, 34, § 132.—
II. Transf., to falsify by striking out or erasing (syn. interpolo): testamentum, Cic. Clu. 44, 125: tabulae quae se corruptas atque interlitas esse clamant, Cic. Verr. 2, 2, 42, § 104: litterae lacrimis interlitae, blotted, Hier. Ep. 41 init.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Indo-European*h₁n̥tér
  3. Proto-Italic*n̥ter
  4. Latininterlinō

Latin inter- Latin lino Latin interlinō From inter- + lino.

Quick answers

What does interlinō mean in Latin?
interlinō, a verb, means “to daub, besmear or anoint between; to falsify by erasing”.
What are the principal parts of interlinō?
interlinō, interlinere, interlēvī, interlitum (third conjugation).
How do you pronounce interlinō?
In classical Latin, [ɪnˈtɛr.lɪ.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈtɛr.li.no].
Where does interlinō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Indo-European *h₁n̥tér → Proto-Italic *n̥ter → Latin interlinō.