LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

interdictum

interdictum n (genitive interdictī)

Meaning

  1. neuterinterdictum

Declension

declension
formsingularplural
nominativeinterdictuminterdicta
genitiveinterdictīinterdictōrum
dativeinterdictōinterdictīs
accusativeinterdictuminterdicta
ablativeinterdictōinterdictīs
vocativeinterdictuminterdicta

interdictum, i, n. interdico.
I. In gen., a prohibition: nequeone ego ted interdictis facere mansuetem meis? Plaut. As. 3, 1, 1: deorum, Cic. Pis. 21, 48.—
II. In partic., as a legal t. t., a provisional decree of the prætor, esp. in disputes of private persons respecting possession, prohibiting some act, a prætorian interdict: certis ex causis praetor aut proconsul auctoritatem suam finiendis controversiis interponit ... formulae verborum quibus in ea re utitur interdicta decretave vocantur: interdicta cum prohibet aliquid fieri, Gai. Inst. 4, 139 sq. (v. the context): ergo hac lege jus civile, causae possessionum, praetorum interdicta tollentur, Cic. Agr. 3, 3: possessionem per interdictum repetere, id. Caecin. 3: interdicto contendere cum aliquo, id. de Or. 1, 10: venire ad interdictum, Petr. 13 and 83 (for the different classes of interdicts and their effects, v. Gai. Inst. 4, 142 sqq.; Just. Inst. 4, 15 Sandars ad loc.).

Origins

Descendants
  • Spanishentredicho
  • Englishinterdictum
  • Spanishinterdicto

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does interdictum mean in Latin?
interdictum, a noun, means “interdictum”.
What is the genitive of interdictum?
The genitive singular is interdictī. interdictum is neuter, second declension.