LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

interdictōrius

interdictōrius (feminine interdictōria, neuter interdictōrium)
Classical[ɪn.tɛr.dɪkˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[in.ter.dikˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiveprohibitory, interdictory

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinterdictōriusinterdictōriainterdictōrium
genitiveinterdictōriīinterdictōriaeinterdictōriī
dativeinterdictōriōinterdictōriaeinterdictōriō
accusativeinterdictōriuminterdictōriaminterdictōrium
ablativeinterdictōriōinterdictōriāinterdictōriō
vocativeinterdictōrieinterdictōriainterdictōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinterdictōriīinterdictōriaeinterdictōria
genitiveinterdictōriōruminterdictōriāruminterdictōriōrum
dativeinterdictōriīsinterdictōriīsinterdictōriīs
accusativeinterdictōriōsinterdictōriāsinterdictōria
ablativeinterdictōriīsinterdictōriīsinterdictōriīs
vocativeinterdictōriīinterdictōriaeinterdictōria

interdictōrĭus, a um, adj. interdictor,
I. prohibitory, interdictory, Salv. contr. Avar. 3 med. p. 130 Rittersh.

Origins

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin interdictōrius From interdictor + -ius.

Quick answers

What does interdictōrius mean in Latin?
interdictōrius, a adjective, means “prohibitory, interdictory”.
How do you pronounce interdictōrius?
In classical Latin, [ɪn.tɛr.dɪkˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.ter.dikˈtɔː.ri.us].