adjectivefirst/second-declension adjective
interdictōrius
interdictōrius (feminine interdictōria, neuter interdictōrium)
Classical[ɪn.tɛr.dɪkˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[in.ter.dikˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectiveprohibitory, interdictory
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | interdictōrius | interdictōria | interdictōrium |
| genitive | interdictōriī | interdictōriae | interdictōriī |
| dative | interdictōriō | interdictōriae | interdictōriō |
| accusative | interdictōrium | interdictōriam | interdictōrium |
| ablative | interdictōriō | interdictōriā | interdictōriō |
| vocative | interdictōrie | interdictōria | interdictōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | interdictōriī | interdictōriae | interdictōria |
| genitive | interdictōriōrum | interdictōriārum | interdictōriōrum |
| dative | interdictōriīs | interdictōriīs | interdictōriīs |
| accusative | interdictōriōs | interdictōriās | interdictōria |
| ablative | interdictōriīs | interdictōriīs | interdictōriīs |
| vocative | interdictōriī | interdictōriae | interdictōria |
interdictōrĭus, a um, adj. interdictor,
I. prohibitory, interdictory, Salv. contr. Avar. 3 med. p. 130 Rittersh.
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin interdictōrius From interdictor + -ius.