verbfirst conjugation
intercursō
intercursō (present infinitive intercursāre, perfect active intercursāvī, supine intercursātum)
Classical[ɪn.tɛrˈkʊr.soː]Ecclesiastical[in.terˈkur.so]
Meaning
- intransitiveto run or move between
- intransitiveto lie between, divide
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intercursō | intercursābam | intercursābō | intercursāvī | intercursāveram | intercursāverō |
| 2nd sg. | intercursās | intercursābās | intercursābis | intercursāvistī | intercursāverās | intercursāveris |
| 3rd sg. | intercursat | intercursābat | intercursābit | intercursāvit | intercursāverat | intercursāverit |
| 1st pl. | intercursāmus | intercursābāmus | intercursābimus | intercursāvimus | intercursāverāmus | intercursāverimus |
| 2nd pl. | intercursātis | intercursābātis | intercursābitis | intercursāvistis | intercursāverātis | intercursāveritis |
| 3rd pl. | intercursant | intercursābant | intercursābunt | intercursāvērunt intercursāvēre | intercursāverant | intercursāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intercursem | intercursārem | intercursāverim | intercursāvissem |
| 2nd sg. | intercursēs | intercursārēs | intercursāverīs | intercursāvissēs |
| 3rd sg. | intercurset | intercursāret | intercursāverit | intercursāvisset |
| 1st pl. | intercursēmus | intercursārēmus | intercursāverīmus | intercursāvissēmus |
| 2nd pl. | intercursētis | intercursārētis | intercursāverītis | intercursāvissētis |
| 3rd pl. | intercursent | intercursārent | intercursāverint | intercursāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | intercursor | intercursābar | intercursābor |
| 2nd sg. | intercursāris intercursāre | intercursābāris intercursābāre | intercursāberis intercursābere |
| 3rd sg. | intercursātur | intercursābātur | intercursābitur |
| 1st pl. | intercursāmur | intercursābāmur | intercursābimur |
| 2nd pl. | intercursāminī | intercursābāminī | intercursābiminī |
| 3rd pl. | intercursantur | intercursābantur | intercursābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | intercurser | intercursārer |
| 2nd sg. | intercursēris intercursēre | intercursārēris intercursārēre |
| 3rd sg. | intercursētur | intercursārētur |
| 1st pl. | intercursēmur | intercursārēmur |
| 2nd pl. | intercursēminī | intercursārēminī |
| 3rd pl. | intercursentur | intercursārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | intercursā | intercursāre |
| pres. 2nd pl. | intercursāte | intercursāminī |
| fut. 2nd sg. | intercursātō | intercursātor |
| fut. 3rd sg. | intercursātō | intercursātor |
| fut. 2nd pl. | intercursātōte | — |
| fut. 3rd pl. | intercursantō | intercursantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | intercursāre | intercursārī |
| perfect infinitive | intercursāvisse | intercursātum esse |
| future infinitive | intercursātūrum esse | intercursātum īrī |
| present participle | intercursāns | — |
| perfect participle | — | intercursātus |
| future participle | intercursātūrus | intercursandus |
gerundintercursandī, intercursandō, intercursandumsupineintercursātum, intercursātū
inter-curso, āvi, ātum, 1,
I. v. n. freq. [intercurro] (tmesis:
inter enim cursant, Lucr. 3, 262), to run between. I. Lit.:
intercursantibus barbaris, Liv. 21, 35, 1.— II. Transf., to be or lie between; to grow, move, or be in motion between:
acinos foliis intercursantibus, Plin. 14, 3, 4, § 42; 15, 22, 24, § 88; in tmesi: inter enim cursant primordia principiorum motibus inter se, Lucr. 3, 262.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
inter-cursō —, —, āre, freq.
intercurro, to run in, intervene: intercursantibus barbaris, L.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Indo-European*h₁n̥tér
- Proto-Italic*n̥ter
- Latinintercursō
Latin inter- Proto-Indo-European *ḱers- Proto-Indo-European *-éti Proto-Indo-European *ḱr̥séti Proto-Italic *korzō Latin curro Latin intercurrō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin intercursō From intercurrō (“to run between, mingle”) + -tō.