noun · neutersecond declension
intercolumnium
intercolumnium n (genitive intercolumniī or intercolumnī)
Classical[ɪn.tɛr.kɔˈɫʊm.ni.ũː]Ecclesiastical[in.ter.koˈlum.ni.um]
Meaning
- neuterintercolumniation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | intercolumnium | intercolumnia |
| genitive | intercolumniī intercolumnī | intercolumniōrum |
| dative | intercolumniō | intercolumniīs |
| accusative | intercolumnium | intercolumnia |
| ablative | intercolumniō | intercolumniīs |
| vocative | intercolumnium | intercolumnia |
inter-cŏlumnĭum, i, n. columna,
I. the space between two columns, intercolumniation:
ambulationis, Cic. Q. Fr. 3, 1, 2, § 5: signa omnibus intercolumniis disposita, Cic. Verr. 2, 1, 19; Vitr. 3, 1; 4, 3; Vulg. 1 Reg. 7, 31.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
intercolumnium ī, n
inter+columna, a space between two columns, intercolumniation.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Indo-European*h₁n̥tér
- Proto-Italic*n̥ter
- Latinintercolumnium
Latin inter- Latin columna Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin intercolumnium From inter- + columna + -ium.