LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

intercessor

intercessor m (genitive intercessōris, feminine intercestrīx)
Classical[ɪn.tɛrˈkɛs.sɔr]Ecclesiastical[in.terˈt͡ʃɛs.sor]

Meaning

  1. masculinemediator, intercessor

Declension

declension
formsingularplural
nominativeintercessorintercessōrēs
intercestrīcēs
genitiveintercessōris
intercestrīcis
intercessōrum
intercestrīcum
dativeintercessōrī
intercestrīcī
intercessōribus
intercestrīcibus
accusativeintercessōrem
intercestrīcem
intercessōrēs
intercestrīcēs
ablativeintercessōre
intercestrīce
intercessōribus
intercestrīcibus
vocativeintercessorintercessōrēs
intercestrīcēs

intercessor, ōris, m. id.,
I. one who intervenes.
I. A mediator in money matters, a surety: utinam semper esses tribunus: intercessorem non quaereres, Cic. Fam. 7, 27, 1; id. Rosc. Am. 38, 110: rem aliquam agere intercessore ac deprecatore aliquo, App. Mag. 60, p. 313, 18: intercessorem quaerere, Quint. Decl. 300: nolo per intercessorem mutueris, Sen. Ep. 119 init. —
B. A fulfiller, performer, Cod. Just. 1, 42, 8; 8, 17, 7.—
II. One who interposes, enters a protest.
A. A protester; of a tribune of the people who makes use of his veto, Cic. Agr. 2, 12: agrariae legi intercessorem fore professus est, id. Sull. 23: legis, Liv. 4, 53: (Caesar) restitit, partim per intercess?*!res tribunos, etc., Suet. Caes. 29.—
B. In gen., a hinderer, preventer, Cic. Rosc. Am. 38: rei malae, id. Leg. 3, 4 and 19.

Origins

Descendants
  • Catalanintercessor
  • Italianintercessore
  • Occitanintercessor
  • Portugueseintercessor
  • Spanishintercesor
  • Galicianintercesor

Quick answers

What does intercessor mean in Latin?
intercessor, a noun, means “mediator, intercessor”.
What is the genitive of intercessor?
The genitive singular is intercessōris. intercessor is masculine, third declension.
How do you pronounce intercessor?
In classical Latin, [ɪn.tɛrˈkɛs.sɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.terˈt͡ʃɛs.sor].