LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

integrō1

integrō (present infinitive integrāre, perfect active integrāvī, supine integrātum)
Classical[ˈɪn.tɛ.ɡroː]Ecclesiastical[ˈin.te.ɡro]

Meaning

  1. to renew, restore, make whole
  2. to begin again, start from scratch
  3. to recreate, refresh
  4. Medieval Latinto finish

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Iterum · Rursus · Denuo · De integro · Repetere · Integrare

1. Iterum (ἕτερον) means, like δεύτερον, a second time; rursum or rursus, (revorsus) like αὖθις and πάλιν, again, once more; denuo (de novo) like νέοθεν, anew; de integro, like αὖθις ἐξ ὑπαρχῆς, quite afresh. Justin. xxi. 4, 6. Hoc consilio præventus iterum servitia concitat, statutaque rursus cædium die, quum denuo se proditum videret. 2. In the same manner pugnam iterare, Liv. vi. 32, means to join battle a second time; pugnam repetere, x. 36, to repeat the battle; pugnam renovare, Cæs. B. G. iii. 20, to renew the battle; and pugnam integrare, Liv. vii. 7, to begin the battle again quite from the beginning. Aut. Herenn. ii. 3, 47. Enumeratio est per quam colligimus et commonemus quibus de rebus verba fecerimus, breviter, ut renovetur, non redintegretur oratio. (i. 184.)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.integrōintegrābamintegrābōintegrāvīintegrāveramintegrāverō
integrārō
2nd sg.integrāsintegrābāsintegrābisintegrāvistī
integrāstī
integrāverās
integrārās
integrāveris
3rd sg.integratintegrābatintegrābitintegrāvitintegrāverat
integrārat
integrāverit
integrārit
1st pl.integrāmusintegrābāmusintegrābimusintegrāvimusintegrāverāmusintegrāverimus
integrārimus
2nd pl.integrātisintegrābātisintegrābitisintegrāvistis
integrāstis
integrāverātis
integrārātis
integrāveritis
integrāritis
3rd pl.integrantintegrābantintegrābuntintegrāvērunt
integrāvēre, integrārunt
integrāverant
integrārant
integrāverint
integrārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.integremintegrāremintegrāverim
integrārim
integrāvissem
integrāssem
2nd sg.integrēsintegrārēsintegrāverīsintegrāvissēs
integrāssēs
3rd sg.integretintegrāretintegrāverit
integrārit
integrāvisset
integrāsset
1st pl.integrēmusintegrārēmusintegrāverīmus
integrārīmus
integrāvissēmus
integrāssēmus
2nd pl.integrētisintegrārētisintegrāverītis
integrārītis
integrāvissētis
integrāssētis
3rd pl.integrentintegrārentintegrāverint
integrārint
integrāvissent
integrāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.integrorintegrābarintegrābor
2nd sg.integrāris
integrāre
integrābāris
integrābāre
integrāberis
integrābere
3rd sg.integrāturintegrābāturintegrābitur
1st pl.integrāmurintegrābāmurintegrābimur
2nd pl.integrāminīintegrābāminīintegrābiminī
3rd pl.integranturintegrābanturintegrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.integrerintegrārer
2nd sg.integrēris
integrēre
integrārēris
integrārēre
3rd sg.integrēturintegrārētur
1st pl.integrēmurintegrārēmur
2nd pl.integrēminīintegrārēminī
3rd pl.integrenturintegrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.integrāintegrāre
pres. 2nd pl.integrāteintegrāminī
fut. 2nd sg.integrātōintegrātor
fut. 3rd sg.integrātōintegrātor
fut. 2nd pl.integrātōte—
fut. 3rd pl.integrantōintegrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveintegrāreintegrārī
perfect infinitiveintegrāvisse
integrāsse
integrātum esse
future infinitiveintegrātūrum esseintegrātum īrī
present participleintegrāns
integrante, integrantem, integrantēs, integrantī, integrantia, integrantibus, integrantis, integrantīs, integrantium
—
perfect participle—integrātus
integrāta, integrātā, integrātae, integrātam, integrātārum, integrātās, integrātī, integrātōrum, integrātōs
future participleintegrātūrus
integrātūra, integrātūrā, integrātūrae, integrātūram, integrātūrārum, integrātūrās, integrātūre, integrātūrī, integrātūrīs, integrātūrō, integrātūrōrum, integrātūrōs, integrātūrum
integrandus
integranda, integrandā, integrandae, integrandam, integrandārum, integrandās, integrande, integrandīs, integrandōrum, integrandōs
gerundintegrandī, integrandō, integrandumsupineintegrātum, integrātū

intē^gro, āvi, ātum, 1, v. a. id.,
I. to make whole, renew.
I. Lit.
A. To restore, heal, repair: amnes Integrant mare, supply, keep full, Lucr. 1, 1032: omnia debet enim cibus integrare novando, to make or keep entire by renewing, id. 2, 1146: ut mea ope opes Trojae integrem, Att. ap. Non. 127, 1 (Trag. Rel. v. 124 Rib.): elapsos in pravum artus, Tac. H. 4, 81.—
B. To renew, begin again: integrare caedem, Sisenn. ap. Non. 127, 5: inimicitiam, Pac. ib. (Trag. Rel. v. 111 Rib.): pugnam, Liv. 1, 29: lacrimas, id. 1, 29: seditionem, id. 5, 25: bellum, Stat. Th. 8, 657: carmen, Verg. G. 4, 514: immania vulnera, i. e. by relating, Stat. Th. 5, 29.—
II. Trop., to recreate, refresh: animus defessus audiendo aut admiratione integratur, aut risu novatur, Cic. Inv. 1, 17 fin.: modicis honestisque inter bibendum remissionibus refici integrarique animos ad, etc., Gell. 15, 2, 5.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Indo-European*teh₂g-
  4. Proto-Indo-European*n̥th₂gros
  5. Proto-Italic*n̥tagros
  6. Latinintegrō

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin integrō From integer (“untouched, unhurt”) + -ō.

adjective
integrō2
integrō
Classical[ˈɪn.tɛ.ɡroː]Ecclesiastical[ˈin.te.ɡro]

Meaning

  1. ablative/dative neuter/masculine singular of integer

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Indo-European*teh₂g-
  4. Proto-Indo-European*n̥th₂gros
  5. Proto-Italic*n̥tagros
  6. Latinintegrō

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin integrō From integer (“untouched, unhurt”) + -ō.

Elsewhere
  • Catalanintegrar
  • Englishintegrate
  • Frenchintégrer
  • Italianintegrare
  • Occitanintegrar
  • Portugueseintegrar
  • Romanianintegra
  • Spanishintegrar
  • Galicianintegrar
Ibero-Romance
  • Portugueseinteirar
  • Portugueseentregar
  • Spanishenterar
  • Spanishentregar
Italo-Romance
  • Italianinterare
  • Italianinterire
Gallo-Romance
  • Catalanentregar
  • Old Occitanentregar
  • Old Occitanenteirar

Quick answers

What does integrō mean in Latin?
integrō, a verb, means “to renew, restore, make whole; to begin again, start from scratch; to recreate, refresh”.
What are the principal parts of integrō?
integrō, integrāre, integrāvī, integrātum (first conjugation).
How do you pronounce integrō?
In classical Latin, [ˈɪn.tɛ.ɡroː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈin.te.ɡro].
Where does integrō come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Indo-European *teh₂g- → Proto-Indo-European *n̥th₂gros → Proto-Italic *n̥tagros → Latin integrō.