LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

īnsulcō

īnsulcō (present infinitive īnsulcāre, perfect active īnsulcāvī, supine īnsulcātum)
Classical[ĩːˈsʊɫ.koː]Ecclesiastical[inˈsul.ko]

Meaning

  1. to furrow (make furrows)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.īnsulcōīnsulcābamīnsulcābōīnsulcāvīīnsulcāveramīnsulcāverō
2nd sg.īnsulcāsīnsulcābāsīnsulcābisīnsulcāvistīīnsulcāverāsīnsulcāveris
3rd sg.īnsulcatīnsulcābatīnsulcābitīnsulcāvitīnsulcāveratīnsulcāverit
1st pl.īnsulcāmusīnsulcābāmusīnsulcābimusīnsulcāvimusīnsulcāverāmusīnsulcāverimus
2nd pl.īnsulcātisīnsulcābātisīnsulcābitisīnsulcāvistisīnsulcāverātisīnsulcāveritis
3rd pl.īnsulcantīnsulcābantīnsulcābuntīnsulcāvērunt
īnsulcāvēre
īnsulcāverantīnsulcāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.īnsulcemīnsulcāremīnsulcāverimīnsulcāvissem
2nd sg.īnsulcēsīnsulcārēsīnsulcāverīsīnsulcāvissēs
3rd sg.īnsulcetīnsulcāretīnsulcāveritīnsulcāvisset
1st pl.īnsulcēmusīnsulcārēmusīnsulcāverīmusīnsulcāvissēmus
2nd pl.īnsulcētisīnsulcārētisīnsulcāverītisīnsulcāvissētis
3rd pl.īnsulcentīnsulcārentīnsulcāverintīnsulcāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.īnsulcorīnsulcābarīnsulcābor
2nd sg.īnsulcāris
īnsulcāre
īnsulcābāris
īnsulcābāre
īnsulcāberis
īnsulcābere
3rd sg.īnsulcāturīnsulcābāturīnsulcābitur
1st pl.īnsulcāmurīnsulcābāmurīnsulcābimur
2nd pl.īnsulcāminīīnsulcābāminīīnsulcābiminī
3rd pl.īnsulcanturīnsulcābanturīnsulcābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.īnsulcerīnsulcārer
2nd sg.īnsulcēris
īnsulcēre
īnsulcārēris
īnsulcārēre
3rd sg.īnsulcēturīnsulcārētur
1st pl.īnsulcēmurīnsulcārēmur
2nd pl.īnsulcēminīīnsulcārēminī
3rd pl.īnsulcenturīnsulcārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.īnsulcāīnsulcāre
pres. 2nd pl.īnsulcāteīnsulcāminī
fut. 2nd sg.īnsulcātōīnsulcātor
fut. 3rd sg.īnsulcātōīnsulcātor
fut. 2nd pl.īnsulcātōte—
fut. 3rd pl.īnsulcantōīnsulcantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveīnsulcāreīnsulcārī
perfect infinitiveīnsulcāvisseīnsulcātum esse
future infinitiveīnsulcātūrum esseīnsulcātum īrī
present participleīnsulcāns—
perfect participle—īnsulcātus
īnsulcāta, īnsulcātā, īnsulcātae, īnsulcātam, īnsulcātārum, īnsulcātās, īnsulcātī, īnsulcātōrum, īnsulcātōs
future participleīnsulcātūrus
īnsulcātūra, īnsulcātūrā, īnsulcātūrae, īnsulcātūram, īnsulcātūrārum, īnsulcātūrās, īnsulcātūre, īnsulcātūrī, īnsulcātūrīs, īnsulcātūrō, īnsulcātūrōrum, īnsulcātūrōs, īnsulcātūrum
īnsulcandus
īnsulcanda, īnsulcandā, īnsulcandae, īnsulcandam, īnsulcandārum, īnsulcandās, īnsulcande, īnsulcandīs, īnsulcandōrum, īnsulcandōs
gerundīnsulcandī, īnsulcandō, īnsulcandumsupineīnsulcātum, īnsulcātū

in-sulco, 1, v. a.,
I. to furrow, make furrows: sulcat, insulcat, Not. Tir. p. 155.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinīnsulcō

Latin sulcō Latin īnsulcō From in- + sulcō.

Quick answers

What does īnsulcō mean in Latin?
īnsulcō, a verb, means “to furrow (make furrows)”.
What are the principal parts of īnsulcō?
īnsulcō, īnsulcāre, īnsulcāvī, īnsulcātum (first conjugation).
How do you pronounce īnsulcō?
In classical Latin, [ĩːˈsʊɫ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈsul.ko].
Where does īnsulcō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin īnsulcō.