verbthird conjugation
īnstringō
īnstringō (present infinitive īnstringere, perfect active īnstrīnxī, supine īnstrictum)
Classical[ĩːˈstrɪŋ.ɡoː]Ecclesiastical[inˈstriŋ.ɡo]
īnstrictus perf. pass. ptcp.
Meaning
- to bind, girdle, fasten, chain
- to draw or brandish (a weapon)
- to stimulate, incite
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | īnstringō | īnstringēbam | īnstringam | īnstrīnxī | īnstrīnxeram | īnstrīnxerō |
| 2nd sg. | īnstringis | īnstringēbās | īnstringēs | īnstrīnxistī | īnstrīnxerās | īnstrīnxeris |
| 3rd sg. | īnstringit | īnstringēbat | īnstringet | īnstrīnxit | īnstrīnxerat | īnstrīnxerit |
| 1st pl. | īnstringimus | īnstringēbāmus | īnstringēmus | īnstrīnximus | īnstrīnxerāmus | īnstrīnxerimus |
| 2nd pl. | īnstringitis | īnstringēbātis | īnstringētis | īnstrīnxistis | īnstrīnxerātis | īnstrīnxeritis |
| 3rd pl. | īnstringunt | īnstringēbant | īnstringent | īnstrīnxērunt īnstrīnxēre | īnstrīnxerant | īnstrīnxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | īnstringam | īnstringerem | īnstrīnxerim | īnstrīnxissem |
| 2nd sg. | īnstringās | īnstringerēs | īnstrīnxerīs | īnstrīnxissēs |
| 3rd sg. | īnstringat | īnstringeret | īnstrīnxerit | īnstrīnxisset |
| 1st pl. | īnstringāmus | īnstringerēmus | īnstrīnxerīmus | īnstrīnxissēmus |
| 2nd pl. | īnstringātis | īnstringerētis | īnstrīnxerītis | īnstrīnxissētis |
| 3rd pl. | īnstringant | īnstringerent | īnstrīnxerint | īnstrīnxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | īnstringor | īnstringēbar | īnstringar |
| 2nd sg. | īnstringeris īnstringere | īnstringēbāris īnstringēbāre | īnstringēris īnstringēre |
| 3rd sg. | īnstringitur | īnstringēbātur | īnstringētur |
| 1st pl. | īnstringimur | īnstringēbāmur | īnstringēmur |
| 2nd pl. | īnstringiminī | īnstringēbāminī | īnstringēminī |
| 3rd pl. | īnstringuntur | īnstringēbantur | īnstringentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | īnstringar | īnstringerer |
| 2nd sg. | īnstringāris īnstringāre | īnstringerēris īnstringerēre |
| 3rd sg. | īnstringātur | īnstringerētur |
| 1st pl. | īnstringāmur | īnstringerēmur |
| 2nd pl. | īnstringāminī | īnstringerēminī |
| 3rd pl. | īnstringantur | īnstringerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | īnstringe | īnstringere |
| pres. 2nd pl. | īnstringite | īnstringiminī |
| fut. 2nd sg. | īnstringitō | īnstringitor |
| fut. 3rd sg. | īnstringitō | īnstringitor |
| fut. 2nd pl. | īnstringitōte | — |
| fut. 3rd pl. | īnstringuntō | īnstringuntor |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | īnstringere | īnstringī |
| perfect infinitive | īnstrīnxisse | īnstrictum esse |
| future infinitive | īnstrictūrum esse | īnstrictum īrī |
| present participle | īnstringēns | — |
| perfect participle | — | īnstrictus īnstricta, īnstrictā, īnstrictae, īnstrictam, īnstrictārum, īnstrictās, īnstricte, īnstrictī, īnstrictīs, īnstrictō, īnstrictōrum, īnstrictōs |
| future participle | īnstrictūrus īnstrictūra, īnstrictūrā, īnstrictūrae, īnstrictūram, īnstrictūrārum, īnstrictūrās, īnstrictūre, īnstrictūrī, īnstrictūrīs, īnstrictūrō, īnstrictūrōrum, īnstrictūrōs, īnstrictūrum | īnstringendus īnstringundus, īnstringenda, īnstringendā, īnstringendae, īnstringendam, īnstringendārum, īnstringendās, īnstringende, īnstringendīs, īnstringendōrum, īnstringendōs |
gerundīnstringendī, īnstringendō, īnstringendumsupineīnstrictum, īnstrictū
in-stringo, nxi, ictum, 3, v. a.
I. To bind, girdle, fasten, chain (rare;
not anteAug.): aliquem vinculis, Quint. Decl. 5, 16: adhuc feralibus amiculis instrictus, App. M. 10, p. 244, 14.—Absol., Isid. 19, 10, 1.— II. Of a weapon, to draw, brandish, employ in attack: nam si gladium instrinxit, quid dubium est quin occidendi animo percusserit? Mos. et Rom. Leg. Coll. 1, 6, 3.—
III. Trop., to stimulate, incite:
divino spiritu instrictus, Liv. 5, 15, 10 Drak. N. cr.; so, uxor dolore, App. M. 8, p. 211; 9, p. 225, 9 (Hild., instinctus): haec admonitio Tauri non modo non repressit, sed instrinxit etiam nos ad elegantiam Graecae orationis affectandam, Gell. 17, 20, 7 Hertz.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
(īn-stringō) —, ictus, ere,
to bind, fasten.— —Only P. pass.: Instricta fides gemmis, inlaid, O.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinīnstringō
Proto-Indo-European *streyg- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *strinégti Proto-Italic *stringō Proto-Indo-European *strengʰ- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *stréngʰeti Proto-Italic *strengō Latin stringō Latin īnstringō From in- + stringō.