proper noun · masculinesecond declension
Īnsteius
Īnsteius m sg (genitive Īnsteiī or Īnsteī)
Classical[ĩːˈstɛj.jʊs]Ecclesiastical[inˈstɛː.jus]
Meaning
- a Roman nomen gentile, gens or "family name" famously held by
- Attius Insteius Tertullus, a Roman prefect
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Īnsteius | — |
| genitive | Īnsteiī Īnsteī | — |
| dative | Īnsteiō | — |
| accusative | Īnsteium | — |
| ablative | Īnsteiō | — |
| vocative | Īnsteī | — |