adjectivefirst/second-declension adjective
īnspoliātus
īnspoliātus (feminine īnspoliāta, neuter īnspoliātum)
Classical[ĩː.spɔ.liˈaː.tʊs]Ecclesiastical[in.spo.liˈaː.tus]
Meaning
- adjectivenot plundered
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnspoliātus | īnspoliāta | īnspoliātum |
| genitive | īnspoliātī | īnspoliātae | īnspoliātī |
| dative | īnspoliātō | īnspoliātae | īnspoliātō |
| accusative | īnspoliātum | īnspoliātam | īnspoliātum |
| ablative | īnspoliātō | īnspoliātā | īnspoliātō |
| vocative | īnspoliāte | īnspoliāta | īnspoliātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnspoliātī | īnspoliātae | īnspoliāta |
| genitive | īnspoliātōrum | īnspoliātārum | īnspoliātōrum |
| dative | īnspoliātīs | īnspoliātīs | īnspoliātīs |
| accusative | īnspoliātōs | īnspoliātās | īnspoliāta |
| ablative | īnspoliātīs | īnspoliātīs | īnspoliātīs |
| vocative | īnspoliātī | īnspoliātae | īnspoliāta |
in-spŏlĭātus, a, um, adj.,
I. not plundered (poet. and in post-Aug. prose):
occi sus est non praedae gratiā, quia inspoliatus est, Quint. 7, 1, 33; Sen. Contr. 5, 30: arma, Verg. A. 11, 594.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īn-spoliātus adj.,
not plundered, not made spoil: arma, V.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinīnspoliātus
Latin spoliātus Latin īnspoliātus From in- (“un-”) + spoliātus (“plundered”).