adjectivefirst/second-declension adjective
īnsonus
īnsonus (feminine īnsona, neuter īnsonum)
Classical[ˈĩː.sɔ.nʊs]Ecclesiastical[ˈin.so.nus]
Meaning
- adjectivesoundless, silent
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsonus | īnsona | īnsonum |
| genitive | īnsonī | īnsonae | īnsonī |
| dative | īnsonō | īnsonae | īnsonō |
| accusative | īnsonum | īnsonam | īnsonum |
| ablative | īnsonō | īnsonā | īnsonō |
| vocative | īnsone | īnsona | īnsonum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsonī | īnsonae | īnsona |
| genitive | īnsonōrum | īnsonārum | īnsonōrum |
| dative | īnsonīs | īnsonīs | īnsonīs |
| accusative | īnsonōs | īnsonās | īnsona |
| ablative | īnsonīs | īnsonīs | īnsonīs |
| vocative | īnsonī | īnsonae | īnsona |
in-sŏnus a, um, adj.,
I. without sound, noiseless, silent (post-class.).
I. Lit.:
passus, Amm. 27, 12; cf. gressus, id. 29, 5: vestigium, App. M. 3, p. 138, 22.—II. Transf.: litterae, i. e. mutae, App. de Mundo, p. 66, 29.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinīnsonus
Proto-Indo-European *swenh₂- Proto-Indo-European *swónh₂os Latin sonus Latin īnsonus From in- + sonus.