LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

īnsōns

īnsōns (genitive īnsontis)
Classical[ˈĩː.sõːs]Ecclesiastical[ˈin.sons]

Meaning

  1. one terminationinnocent
    Ac ni Aelius Lamia et L. Apronius qui Africam obtinuerant insontem protexissent, claritudine infausti generis et paternis adversis foret abstractusAnd if Aelius Lamia and L. Apronius who had governed Africa had not proclaimed him innocent, he would have been dragged down by the fame of his ill-fated house and the disasters of his fatherc. 105–116, Tacitus, Ab excessu divi Augusti (Annales), volume IV, section XIII:
  2. one terminationharmless

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnsōnsīnsōnsīnsōns
genitiveīnsontisīnsontisīnsontis
dativeīnsontīīnsontīīnsontī
accusativeīnsontemīnsontemīnsōns
ablativeīnsontī
īnsonte
īnsontī
īnsonte
īnsontī
īnsonte
vocativeīnsōnsīnsōnsīnsōns
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnsontēsīnsontēsīnsontia
genitiveīnsontiumīnsontiumīnsontium
dativeīnsontibusīnsontibusīnsontibus
accusativeīnsontīs
īnsontēs
īnsontīs
īnsontēs
īnsontia
ablativeīnsontibusīnsontibusīnsontibus
vocativeīnsontēsīnsontēsīnsontia

in-sons, ntis, adj.
I. Guiltless, innocent; constr. with gen. or absol. (class., but not in Cic. or Cæs.): insontem probri accusare, Plaut. Am. 3, 1, 9: aliquem falso atque insontem arguere, id. Bacch. 3, 3, 10: publici consilii, Liv. 34, 32, 8: culpae, id. 22, 49.— With abl. (rare): si regni crimine insons fuerit, Liv. 4, 15, 1.—Absol.: purus et insons ... si vivo, Hor. S. 1, 6, 69; Sen. Hipp. 486: amicus, Verg. A. 2, 93; 5, 350. — Esp., as subst.: insontes, um, m., the innocent (opp. sontes): circumvenire, jugulare, Sall. C. 16, 3.—
II. Harmless (only poet.): Cerberus, Hor. C. 2, 19, 29: oliva, Stat. Th. 12, 682: casa, Ov. Tr. 3, 10, 66.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinīnsōns

Latin sōns Latin īnsōns From in- + sōns (“guilty”).

Descendants
  • Italianinsonte
  • Portugueseinsonte
  • Spanishinsonte

Quick answers

What does īnsōns mean in Latin?
īnsōns, a adjective, means “innocent; harmless”.
How do you pronounce īnsōns?
In classical Latin, [ˈĩː.sõːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈin.sons].
Where does īnsōns come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin īnsōns.