LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

Īnōus

Īnōus (feminine Īnōa, neuter Īnōum)
Classical[iːˈnoː.ʊs]Ecclesiastical[iˈnɔː.us]

Meaning

  1. adjectiveof or belonging to Ino

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeĪnōusĪnōaĪnōum
genitiveĪnōīĪnōaeĪnōī
dativeĪnōōĪnōaeĪnōō
accusativeĪnōumĪnōamĪnōum
ablativeĪnōōĪnōāĪnōō
vocativeĪnōeĪnōaĪnōum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeĪnōīĪnōaeĪnōa
genitiveĪnōōrumĪnōārumĪnōōrum
dativeĪnōīsĪnōīsĪnōīs
accusativeĪnōōsĪnōāsĪnōa
ablativeĪnōīsĪnōīsĪnōīs
vocativeĪnōīĪnōaeĪnōa

Īnōüs, a, um, adj., v. Ino
I. fin.

Origins

From Īnō + -us.

Quick answers

What does Īnōus mean in Latin?
Īnōus, a adjective, means “of or belonging to Ino”.
How do you pronounce Īnōus?
In classical Latin, [iːˈnoː.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iˈnɔː.us].