verbthird conjugation
innuō
innuō (present infinitive innuere, perfect active innuī, supine innūtum)
Classical[ˈɪn.nu.oː]Ecclesiastical[ˈin.nu.o]
Meaning
- to give a nod, sign; to hint with a gesture
- to intimate, signify
Latīnē defined in Latin in our graded readers
digitō signum dōinnuō -ere — in Epistulae, ch. 14
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | innuō | innuēbam | innuam | innuī | innueram | innuerō |
| 2nd sg. | innuis | innuēbās | innuēs | innuistī | innuerās | innueris |
| 3rd sg. | innuit | innuēbat | innuet | innuit | innuerat | innuerit |
| 1st pl. | innuimus | innuēbāmus | innuēmus | innuimus | innuerāmus | innuerimus |
| 2nd pl. | innuitis | innuēbātis | innuētis | innuistis | innuerātis | innueritis |
| 3rd pl. | innuunt | innuēbant | innuent | innuērunt innuēre | innuerant | innuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | innuam | innuerem | innuerim | innuissem |
| 2nd sg. | innuās | innuerēs | innuerīs | innuissēs |
| 3rd sg. | innuat | innueret | innuerit | innuisset |
| 1st pl. | innuāmus | innuerēmus | innuerīmus | innuissēmus |
| 2nd pl. | innuātis | innuerētis | innuerītis | innuissētis |
| 3rd pl. | innuant | innuerent | innuerint | innuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | innuor | innuēbar | innuar |
| 2nd sg. | innueris innuere | innuēbāris innuēbāre | innuēris innuēre |
| 3rd sg. | innuitur | innuēbātur | innuētur |
| 1st pl. | innuimur | innuēbāmur | innuēmur |
| 2nd pl. | innuiminī | innuēbāminī | innuēminī |
| 3rd pl. | innuuntur | innuēbantur | innuentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | innuar | innuerer |
| 2nd sg. | innuāris innuāre | innuerēris innuerēre |
| 3rd sg. | innuātur | innuerētur |
| 1st pl. | innuāmur | innuerēmur |
| 2nd pl. | innuāminī | innuerēminī |
| 3rd pl. | innuantur | innuerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | innue | innuere |
| pres. 2nd pl. | innuite | innuiminī |
| fut. 2nd sg. | innuitō | innuitor |
| fut. 3rd sg. | innuitō | innuitor |
| fut. 2nd pl. | innuitōte | — |
| fut. 3rd pl. | innuuntō | innuuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | innuere | innuī |
| perfect infinitive | innuisse | innūtum esse |
| future infinitive | innūtūrum esse | innūtum īrī |
| present participle | innuēns innuente, innuentem, innuentēs, innuentī, innuentia, innuentibus, innuentis, innuentīs, innuentium | — |
| perfect participle | — | innūtus innūta, innūtā, innūtae, innūtam, innūtārum, innūtās, innūte, innūtī, innūtīs, innūtō, innūtōrum, innūtōs |
| future participle | innūtūrus innūtūra, innūtūrā, innūtūrae, innūtūram, innūtūrārum, innūtūrās, innūtūre, innūtūrī, innūtūrīs, innūtūrō, innūtūrōrum, innūtūrōs, innūtūrum | innuendus innuenda, innuendā, innuendae, innuendam, innuendārum, innuendās, innuende, innuendīs, innuendōrum, innuendōs |
gerundinnuendī, innuendō, innuendumsupineinnūtum, innūtū
in-nŭo, ŭi, ūtum, 3, v. n.,
I. to give a nod, to nod to; to give a sign, to intimate, hint.
(a). With dat.:
ubi ego innuero vobis, Plaut. Rud. 3, 4, 26: abiens innuit mihi, Ter. Eun. 4, 5, 9: stabat innuebat digito similis vocanti, Plin. Ep. 7, 27, 9.—(b). Absol.:
ne mora sit, si innuerim, quin pugnus in mala haereat, Ter. Ad. 2, 1, 17: ubi innuerint, Liv. 8, 4, 2: coram licet innuat atque Rescribat, Juv. 6, 140: aqua innuetur his signis esse tenus, Vitr. 8, 5 ext.—II. To mean, intimate, signify, = significo, Don. ad Ter. Ad. 2, 1, 46.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
innuō uī, —, ere
2 NV-, to nod, give a sign, intimate, hint: Ne mora sit, si innuerim, T.: ubi innuerint, L.: coram licet innuat, Iu.: mi, T.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latininnuō
Latin *nuō Latin innuō From in- (“to, towards”) + *nuō (“to nod”).
Descendants
- Italianinnuire
- Spanishinnuir
- Englishinnuendo
- Dalmatianinnuando