adjectivethird-declension two-termination adjective
innumerābilis
innumerābilis (neuter innumerābile, adverb innumerābiliter)
Classical[ɪn.nʊ.mɛˈraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[in.nu.meˈraː.bi.lis]
Meaning
- two terminationinnumerable, countless
Hic autem natura in operibus suis permultiplex est, nunc secundum leges constantes et intra limites definitos creans et fingens, nunc in varietatibus innumerabilibus, sensim sensimique immutatis et una in alteram transeuntibus, quasi legibus solutis circumvagans.
Here, however, nature is very manifold in its works, now creating and fashioning according to constant laws and within defined limits, now wandering around in innumerable varieties, gradually and very gradually changing and passing one into another, rambling around as if without laws.1829, Johann Ludwig Christian Carl Gravenhorst, “Caput I. Historia culturae Ichneumonidum.”, in Ichneumonologia europaea., volume 1, page IX:
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Innumerus · Innumerabilis
Innumerus is a poetical and choice expression, like numberless, ἀνήριθμος; innumerabilis, a prosaic and usual expression, like innumerable, ἀναρίθμητος. (vi. 173.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | innumerābilis | innumerābilis | innumerābile |
| genitive | innumerābilis | innumerābilis | innumerābilis |
| dative | innumerābilī | innumerābilī | innumerābilī |
| accusative | innumerābilem | innumerābilem | innumerābile |
| ablative | innumerābilī | innumerābilī | innumerābilī |
| vocative | innumerābilis | innumerābilis | innumerābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | innumerābilēs | innumerābilēs | innumerābilia |
| genitive | innumerābilium | innumerābilium | innumerābilium |
| dative | innumerābilibus | innumerābilibus | innumerābilibus |
| accusative | innumerābilīs innumerābilēs | innumerābilīs innumerābilēs | innumerābilia |
| ablative | innumerābilibus | innumerābilibus | innumerābilibus |
| vocative | innumerābilēs | innumerābilēs | innumerābilia |
in-nŭmĕrābĭlis, e, adj.,
I. countless, innumerable (class.):
mundi, Cic. Ac. 2, 17, 55; 1, 10, 25: atomi, id. N. D. 1, 20, 54: homines, id. de Or. 2, 38, 142: pecunia, id. Quint. 11, 37: series annorum, Hor. C. 3, 30, 4: numerus annorum, Gell. 14, 1, 18.— Absol.: reperiam multos vel innumerabiles potius quibus, etc., Cic. Fin. 2, 9, 28; Quint. 12, 2, 30; cf. innumerabilia, id. 3, 4, 2; 12, 1, 45.—Adv.: innŭmĕrābĭlĭter, innumerably, Lucr. 5, 274; Cic. de Or. 3, 52, 201; id. Div. 1, 14 fin.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-numerābilis e, adj.,
countless, innumerable, immeasurable, immense: copiae: pondus auri: frumenti numerus: annorum series, H.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininnumerābilis
Latin numerābilis Latin innumerābilis From in- + numerābilis.
Descendants
- Catalaninnumerable
- Italianinnumerabile
- Italianinnumerevole
- Occitaninnumerable
- Portugueseinumerável
- Spanishinnumerable
- Galicianinnumerable