LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

innumerābilis

innumerābilis (neuter innumerābile, adverb innumerābiliter)
Classical[ɪn.nʊ.mɛˈraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[in.nu.meˈraː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationinnumerable, countless
    Hic autem natura in operibus suis permultiplex est, nunc secundum leges constantes et intra limites definitos creans et fingens, nunc in varietatibus innumerabilibus, sensim sensimique immutatis et una in alteram transeuntibus, quasi legibus solutis circumvagans.Here, however, nature is very manifold in its works, now creating and fashioning according to constant laws and within defined limits, now wandering around in innumerable varieties, gradually and very gradually changing and passing one into another, rambling around as if without laws.1829, Johann Ludwig Christian Carl Gravenhorst, “Caput I. Historia culturae Ichneumonidum.”, in Ichneumonologia europaea., volume 1, page IX:

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Innumerus · Innumerabilis

Innumerus is a poetical and choice expression, like numberless, ἀνήριθμος; innumerabilis, a prosaic and usual expression, like innumerable, ἀναρίθμητος. (vi. 173.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinnumerābilisinnumerābilisinnumerābile
genitiveinnumerābilisinnumerābilisinnumerābilis
dativeinnumerābilīinnumerābilīinnumerābilī
accusativeinnumerābileminnumerābileminnumerābile
ablativeinnumerābilīinnumerābilīinnumerābilī
vocativeinnumerābilisinnumerābilisinnumerābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinnumerābilēsinnumerābilēsinnumerābilia
genitiveinnumerābiliuminnumerābiliuminnumerābilium
dativeinnumerābilibusinnumerābilibusinnumerābilibus
accusativeinnumerābilīs
innumerābilēs
innumerābilīs
innumerābilēs
innumerābilia
ablativeinnumerābilibusinnumerābilibusinnumerābilibus
vocativeinnumerābilēsinnumerābilēsinnumerābilia

in-nŭmĕrābĭlis, e, adj.,
I. countless, innumerable (class.): mundi, Cic. Ac. 2, 17, 55; 1, 10, 25: atomi, id. N. D. 1, 20, 54: homines, id. de Or. 2, 38, 142: pecunia, id. Quint. 11, 37: series annorum, Hor. C. 3, 30, 4: numerus annorum, Gell. 14, 1, 18.— Absol.: reperiam multos vel innumerabiles potius quibus, etc., Cic. Fin. 2, 9, 28; Quint. 12, 2, 30; cf. innumerabilia, id. 3, 4, 2; 12, 1, 45.—Adv.: innŭmĕrābĭlĭter, innumerably, Lucr. 5, 274; Cic. de Or. 3, 52, 201; id. Div. 1, 14 fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininnumerābilis

Latin numerābilis Latin innumerābilis From in- + numerābilis.

Descendants
  • Catalaninnumerable
  • Italianinnumerabile
  • Italianinnumerevole
  • Occitaninnumerable
  • Portugueseinumerável
  • Spanishinnumerable
  • Galicianinnumerable

Quick answers

What does innumerābilis mean in Latin?
innumerābilis, a adjective, means “innumerable, countless”.
How do you pronounce innumerābilis?
In classical Latin, [ɪn.nʊ.mɛˈraː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.nu.meˈraː.bi.lis].
Where does innumerābilis come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin innumerābilis.