verbfirst conjugation
innōdō
innōdō (present infinitive innōdāre, perfect active innōdāvī, supine innōdātum)
Classical[ɪnˈnoː.doː]Ecclesiastical[inˈnɔː.do]
Meaning
- to bind, knot, tie in a knot
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | innōdō | innōdābam | innōdābō | innōdāvī | innōdāveram | innōdāverō |
| 2nd sg. | innōdās | innōdābās | innōdābis | innōdāvistī | innōdāverās | innōdāveris |
| 3rd sg. | innōdat | innōdābat | innōdābit | innōdāvit | innōdāverat | innōdāverit |
| 1st pl. | innōdāmus | innōdābāmus | innōdābimus | innōdāvimus | innōdāverāmus | innōdāverimus |
| 2nd pl. | innōdātis | innōdābātis | innōdābitis | innōdāvistis | innōdāverātis | innōdāveritis |
| 3rd pl. | innōdant | innōdābant | innōdābunt | innōdāvērunt innōdāvēre | innōdāverant | innōdāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | innōdem | innōdārem | innōdāverim | innōdāvissem |
| 2nd sg. | innōdēs | innōdārēs | innōdāverīs | innōdāvissēs |
| 3rd sg. | innōdet | innōdāret | innōdāverit | innōdāvisset |
| 1st pl. | innōdēmus | innōdārēmus | innōdāverīmus | innōdāvissēmus |
| 2nd pl. | innōdētis | innōdārētis | innōdāverītis | innōdāvissētis |
| 3rd pl. | innōdent | innōdārent | innōdāverint | innōdāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | innōdor | innōdābar | innōdābor |
| 2nd sg. | innōdāris innōdāre | innōdābāris innōdābāre | innōdāberis innōdābere |
| 3rd sg. | innōdātur | innōdābātur | innōdābitur |
| 1st pl. | innōdāmur | innōdābāmur | innōdābimur |
| 2nd pl. | innōdāminī | innōdābāminī | innōdābiminī |
| 3rd pl. | innōdantur | innōdābantur | innōdābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | innōder | innōdārer |
| 2nd sg. | innōdēris innōdēre | innōdārēris innōdārēre |
| 3rd sg. | innōdētur | innōdārētur |
| 1st pl. | innōdēmur | innōdārēmur |
| 2nd pl. | innōdēminī | innōdārēminī |
| 3rd pl. | innōdentur | innōdārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | innōdā | innōdāre |
| pres. 2nd pl. | innōdāte | innōdāminī |
| fut. 2nd sg. | innōdātō | innōdātor |
| fut. 3rd sg. | innōdātō | innōdātor |
| fut. 2nd pl. | innōdātōte | — |
| fut. 3rd pl. | innōdantō | innōdantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | innōdāre | innōdārī |
| perfect infinitive | innōdāvisse | innōdātum esse |
| future infinitive | innōdātūrum esse | innōdātum īrī |
| present participle | innōdāns | — |
| perfect participle | — | innōdātus |
| future participle | innōdātūrus | innōdandus |
gerundinnōdandī, innōdandō, innōdandumsupineinnōdātum, innōdātū
in-nōdo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to fasten with a knot.
I. Lit.:
innodato gutture laquei nexibus, Amm. 28, 6, 27: altis cervicibus cito laqueus innodatur, Ambros. in Psa. 118, Serm. 8, § 44.—II. Trop., to entangle, implicate:
spiris categoricis lubricas quaestiones innodare, Sid. Ep. 9, 9 fin.: causa non multis ambagibus innodata, Cod. Just. 5, 31, 14.Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latininnōdō
Latin nōdō Latin innōdō From in- + nōdō.
Descendants
- Italianannodare
- Portugueseenodar
- Romanianînnoda, înnodare
- Spanishañudar
- Spanishanudar
- Catalanennuegarfrom Vulgar Latin *innōdicō
- Asturianañudar
- Asturianañuedar
- Asturiananuedar
- Aromaniananod, anudari