LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

innō

innō (present infinitive innāre, perfect active innāvī, supine innātum)
Classical[ˈɪn.noː]Ecclesiastical[ˈin.no]

Meaning

  1. to swim in, float upon

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.innōinnābaminnābōinnāvīinnāveraminnāverō
2nd sg.innāsinnābāsinnābisinnāvistīinnāverāsinnāveris
3rd sg.innatinnābatinnābitinnāvitinnāveratinnāverit
1st pl.innāmusinnābāmusinnābimusinnāvimusinnāverāmusinnāverimus
2nd pl.innātisinnābātisinnābitisinnāvistisinnāverātisinnāveritis
3rd pl.innantinnābantinnābuntinnāvērunt
innāvēre
innāverantinnāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.inneminnāreminnāveriminnāvissem
2nd sg.innēsinnārēsinnāverīsinnāvissēs
3rd sg.innetinnāretinnāveritinnāvisset
1st pl.innēmusinnārēmusinnāverīmusinnāvissēmus
2nd pl.innētisinnārētisinnāverītisinnāvissētis
3rd pl.innentinnārentinnāverintinnāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.innorinnābarinnābor
2nd sg.innāris
innāre
innābāris
innābāre
innāberis
innābere
3rd sg.innāturinnābāturinnābitur
1st pl.innāmurinnābāmurinnābimur
2nd pl.innāminīinnābāminīinnābiminī
3rd pl.innanturinnābanturinnābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.innerinnārer
2nd sg.innēris
innēre
innārēris
innārēre
3rd sg.innēturinnārētur
1st pl.innēmurinnārēmur
2nd pl.innēminīinnārēminī
3rd pl.innenturinnārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.innāinnāre
pres. 2nd pl.innāteinnāminī
fut. 2nd sg.innātōinnātor
fut. 3rd sg.innātōinnātor
fut. 2nd pl.innātōte—
fut. 3rd pl.innantōinnantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinnāreinnārī
perfect infinitiveinnāvisseinnātum esse
future infinitiveinnātūrum esseinnātum īrī
present participleinnāns—
perfect participle—innātus
future participleinnātūrusinnandus
gerundinnandī, innandō, innandumsupineinnātum, innātū

in-no, āvi, ātum, 1, v. n.,
I. to swim or float in or upon.
I. Lit.
A. Partim submersae, partim fluitantes et innantes beluae, Cic. N. D. 2, 39, 100: innare contextis ratibus, Amm. 14, 2, 10: innabant pariter fluctusque secabant, Verg. A. 10, 222: innare aquae, Liv. 21, 26, 9: fluviis, Col. poët. 10, 388. — Of vessels, a fleet, etc.: quo levior classis vadoso mari innaret, Tac. A. 1, 70: pelago, Sil. 12, 448.—With acc.: rapaces fluvios, Verg. G. 3, 142: fluvium vinclis innaret Cloelia ruptis, Verg. A. 8, 651. — With abl.: aquā, Suet. Ner. 12.—
B. To flow upon, to wash: innantem Maricae littoribus Lirim, Hor. C. 3, 17, 7.—
II. Transf., to sail upon, navigate: Stygios lacus, Verg. A. 6, 134.

Quick answers

What does innō mean in Latin?
innō, a verb, means “to swim in, float upon”.
What are the principal parts of innō?
innō, innāre, innāvī, innātum (first conjugation).
How do you pronounce innō?
In classical Latin, [ˈɪn.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈin.no].