LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

innatō

innatō (present infinitive innatāre, perfect active innatāvī, supine innatātum)
Classical[ˈɪn.na.toː]Ecclesiastical[ˈin.na.to]

Meaning

  1. to swim or float in or upon
  2. to overflow

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.innatōinnatābaminnatābōinnatāvīinnatāveraminnatāverō
2nd sg.innatāsinnatābāsinnatābisinnatāvistīinnatāverāsinnatāveris
3rd sg.innatatinnatābatinnatābitinnatāvitinnatāveratinnatāverit
1st pl.innatāmusinnatābāmusinnatābimusinnatāvimusinnatāverāmusinnatāverimus
2nd pl.innatātisinnatābātisinnatābitisinnatāvistisinnatāverātisinnatāveritis
3rd pl.innatantinnatābantinnatābuntinnatāvērunt
innatāvēre
innatāverantinnatāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.innateminnatāreminnatāveriminnatāvissem
2nd sg.innatēsinnatārēsinnatāverīsinnatāvissēs
3rd sg.innatetinnatāretinnatāveritinnatāvisset
1st pl.innatēmusinnatārēmusinnatāverīmusinnatāvissēmus
2nd pl.innatētisinnatārētisinnatāverītisinnatāvissētis
3rd pl.innatentinnatārentinnatāverintinnatāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.innatorinnatābarinnatābor
2nd sg.innatāris
innatāre
innatābāris
innatābāre
innatāberis
innatābere
3rd sg.innatāturinnatābāturinnatābitur
1st pl.innatāmurinnatābāmurinnatābimur
2nd pl.innatāminīinnatābāminīinnatābiminī
3rd pl.innatanturinnatābanturinnatābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.innaterinnatārer
2nd sg.innatēris
innatēre
innatārēris
innatārēre
3rd sg.innatēturinnatārētur
1st pl.innatēmurinnatārēmur
2nd pl.innatēminīinnatārēminī
3rd pl.innatenturinnatārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.innatāinnatāre
pres. 2nd pl.innatāteinnatāminī
fut. 2nd sg.innatātōinnatātor
fut. 3rd sg.innatātōinnatātor
fut. 2nd pl.innatātōte—
fut. 3rd pl.innatantōinnatantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinnatāreinnatārī
perfect infinitiveinnatāvisseinnatātum esse
future infinitiveinnatātūrum esseinnatātum īrī
present participleinnatāns—
perfect participle—innatātus
innatāta, innatātā, innatātae, innatātam, innatātārum, innatātās, innatātī, innatātōrum, innatātōs
future participleinnatātūrus
innatātūra, innatātūrā, innatātūrae, innatātūram, innatātūrārum, innatātūrās, innatātūre, innatātūrī, innatātūrīs, innatātūrō, innatātūrōrum, innatātūrōs, innatātūrum
innatandus
innatanda, innatandā, innatandae, innatandam, innatandārum, innatandās, innatande, innatandīs, innatandōrum, innatandōs
gerundinnatandī, innatandō, innatandumsupineinnatātum, innatātū

in-năto, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to swim or float in or upon (poet. and in post-Aug. prose).
I. Lit.
A. Homines flumini innatant, Plin. 8, 25, 38, § 93: aquis pluma innatans, id. 18, 35, 86, § 360: lactuca innatat acri Post vinum stomacho ( = supernatat, non subsidet), Hor. S. 2, 4, 59; cf.: dulce (vinum) stomacho innatat, austerum facilius concoquitur, Plin. 23, 1, 22, § 38.—
(b). With acc.: undam innatat alnus, swims the stream, Verg. G. 2, 451.—
B. To swim or float into: cum pisciculi parvi in concham hiantem innataverunt, Cic. N. D. 2, 48, 123. —
2. To flow over, overflow: Nilus fecundus innatat terrae, Plin. 5, 9, 9, § 54; so, innatat campis (Tiberis), Plin. Ep. 8, 17, 2: innatat unda freto dulcis, the fresh water flows into the sea, Ov. P. 4, 10, 63.—
3. To swim or float among, to be intermingled with: inter hos latent arteriae ... his innatant venae, Plin. 11, 37, 89, § 219.—
II. Trop.
A. Innatans illa verborum facilitas, floating on the surface, superficial, Quint. 10, 7, 28; 7, 1, 44.—
B. Of the hair, to float or flow: tenui vagus innatat undā Crinis, Val. Fl. 3, 525.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latininnatō

Proto-Indo-European *(s)neh₂- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *(s)néh₂ti Proto-Italic *(s)nāō Latin nō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin natō Latin innatō From in- + natō.

Quick answers

What does innatō mean in Latin?
innatō, a verb, means “to swim or float in or upon; to overflow”.
What are the principal parts of innatō?
innatō, innatāre, innatāvī, innatātum (first conjugation).
How do you pronounce innatō?
In classical Latin, [ˈɪn.na.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈin.na.to].
Where does innatō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin innatō.