noun · femininethird declension
iniūnctiō
iniūnctiō f (genitive iniūnctiōnis)
Classical[ɪnˈjʊŋk.ti.oː]Ecclesiastical[inˈjuŋk.t͡si.o]
Meaning
- command, injunction
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | iniūnctiō | iniūnctiōnēs |
| genitive | iniūnctiōnis | iniūnctiōnum |
| dative | iniūnctiōnī | iniūnctiōnibus |
| accusative | iniūnctiōnem | iniūnctiōnēs |
| ablative | iniūnctiōne | iniūnctiōnibus |
| vocative | iniūnctiō | iniūnctiōnēs |
injunctĭo, ōnis, f. injungo,
I. an injunction, command (late Lat.), Sid. Ep. 9, 2.
Origins
Descendants
- Englishinjunction
- Frenchinjonction
- Italianingiunzione
- Siciliangnunziuni
- Siciliannjunziuni