LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

ininterpretābilis

ininterpretābilis (neuter ininterpretābile)
Classical[ɪ.nɪn.tɛr.prɛˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[i.nin.ter.preˈtaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationinexplicable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeininterpretābilisininterpretābilisininterpretābile
genitiveininterpretābilisininterpretābilisininterpretābilis
dativeininterpretābilīininterpretābilīininterpretābilī
accusativeininterpretābilemininterpretābilemininterpretābile
ablativeininterpretābilīininterpretābilīininterpretābilī
vocativeininterpretābilisininterpretābilisininterpretābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeininterpretābilēsininterpretābilēsininterpretābilia
genitiveininterpretābiliumininterpretābiliumininterpretābilium
dativeininterpretābilibusininterpretābilibusininterpretābilibus
accusativeininterpretābilīs
ininterpretābilēs
ininterpretābilīs
ininterpretābilēs
ininterpretābilia
ablativeininterpretābilibusininterpretābilibusininterpretābilibus
vocativeininterpretābilēsininterpretābilēsininterpretābilia

ĭn-interprĕtābĭlis, e, adj.,
I. inexplicable: nomen, Tert. adv. Val. 14: sermo, Vulg. Heb. 5, 71.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinininterpretābilis

Latin interpretābilis Latin ininterpretābilis From in- + interpretābilis.

Quick answers

What does ininterpretābilis mean in Latin?
ininterpretābilis, a adjective, means “inexplicable”.
How do you pronounce ininterpretābilis?
In classical Latin, [ɪ.nɪn.tɛr.prɛˈtaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [i.nin.ter.preˈtaː.bi.lis].
Where does ininterpretābilis come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin ininterpretābilis.