noun · masculinethird declension
ingeniātor
ingeniātor m (genitive ingeniātōris)
Classical[ɪŋ.ɡɛ.niˈaː.tɔr]Ecclesiastical[in̠ʲ.d͡ʒe.niˈaː.tor]
Meaning
- engineer
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ingeniātor | ingeniātōrēs |
| genitive | ingeniātōris | ingeniātōrum |
| dative | ingeniātōrī | ingeniātōribus |
| accusative | ingeniātōrem | ingeniātōrēs |
| ablative | ingeniātōre | ingeniātōribus |
| vocative | ingeniātor | ingeniātōrēs |
Origins
Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin ingeniātor From ingenium + -tor.