noun · femininefirst declension
īnfrequentia
īnfrequentia f (genitive īnfrequentiae)
Classical[ĩː.frɛˈkʷɛn.ti.a]Ecclesiastical[iɱ.freˈkʷɛn.t͡si.a]
Meaning
- a small number, scantness of company
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | īnfrequentia | īnfrequentiae |
| genitive | īnfrequentiae | īnfrequentiārum |
| dative | īnfrequentiae | īnfrequentiīs |
| accusative | īnfrequentiam | īnfrequentiās |
| ablative | īnfrequentiā | īnfrequentiīs |
| vocative | īnfrequentia | īnfrequentiae |
in-frĕquentĭa, ae, f.
I. A small number, thinness, scanliness:
summa senatus, Cic. Q. Fr. 3, 2, 2: senatus, Liv. 2, 23, 12: prodita (sc. legionum), the small number of his troops, Tac. A. 15, 10.—II. Solitariness, loneliness:
locorum, Tac. A. 14, 27.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īn-frequentia ae, f
a small number, thinness, scantiness: nec agi quicquam per infrequentiam poterat senatūs, want of a quorum, L.: summā infrequentiā (sc. senatūs): locorum, loneliness, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinīnfrequentia
Proto-Indo-European *bʰrekʷ-der.? Proto-Italic *frekʷents Latin frequens Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin frequentia Latin īnfrequentia From in- + frequentia (“crowd, multitude”).