LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

īnflō

īnflō (present infinitive īnflāre, perfect active īnflāvī, supine īnflātum)
Classical[ˈĩː.fɫoː]Ecclesiastical[ˈiɱ.flo]

Meaning

  1. to inflate; to blow into
  2. to play a wind instrument
  3. figurativelyto puff up, swell; to be proud, haughty

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.īnflōīnflābamīnflābōīnflāvīīnflāveramīnflāverō
īnflārō
2nd sg.īnflāsīnflābāsīnflābisīnflāvistī
īnflāstī
īnflāverās
īnflārās
īnflāveris
3rd sg.īnflatīnflābatīnflābitīnflāvitīnflāverat
īnflārat
īnflāverit
īnflārit
1st pl.īnflāmusīnflābāmusīnflābimusīnflāvimusīnflāverāmusīnflāverimus
īnflārimus
2nd pl.īnflātisīnflābātisīnflābitisīnflāvistis
īnflāstis
īnflāverātis
īnflārātis
īnflāveritis
īnflāritis
3rd pl.īnflantīnflābantīnflābuntīnflāvērunt
īnflāvēre, īnflārunt
īnflāverant
īnflārant
īnflāverint
īnflārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.īnflemīnflāremīnflāverim
īnflārim
īnflāvissem
īnflāssem
2nd sg.īnflēsīnflārēsīnflāverīsīnflāvissēs
īnflāssēs
3rd sg.īnfletīnflāretīnflāverit
īnflārit
īnflāvisset
īnflāsset
1st pl.īnflēmusīnflārēmusīnflāverīmus
īnflārīmus
īnflāvissēmus
īnflāssēmus
2nd pl.īnflētisīnflārētisīnflāverītis
īnflārītis
īnflāvissētis
īnflāssētis
3rd pl.īnflentīnflārentīnflāverint
īnflārint
īnflāvissent
īnflāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.īnflorīnflābarīnflābor
2nd sg.īnflāris
īnflāre
īnflābāris
īnflābāre
īnflāberis
īnflābere
3rd sg.īnflāturīnflābāturīnflābitur
1st pl.īnflāmurīnflābāmurīnflābimur
2nd pl.īnflāminīīnflābāminīīnflābiminī
3rd pl.īnflanturīnflābanturīnflābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.īnflerīnflārer
2nd sg.īnflēris
īnflēre
īnflārēris
īnflārēre
3rd sg.īnflēturīnflārētur
1st pl.īnflēmurīnflārēmur
2nd pl.īnflēminīīnflārēminī
3rd pl.īnflenturīnflārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.īnflāīnflāre
pres. 2nd pl.īnflāteīnflāminī
fut. 2nd sg.īnflātōīnflātor
fut. 3rd sg.īnflātōīnflātor
fut. 2nd pl.īnflātōte—
fut. 3rd pl.īnflantōīnflantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveīnflāreīnflārī
perfect infinitiveīnflāvisse
īnflāsse
īnflātum esse
future infinitiveīnflātūrum esseīnflātum īrī
present participleīnflāns
īnflante, īnflantem, īnflantēs, īnflantī, īnflantia, īnflantibus, īnflantis, īnflantīs, īnflantium
—
perfect participle—īnflātus
īnflāta, īnflātā, īnflātae, īnflātam, īnflātārum, īnflātās, īnflātī, īnflātōrum, īnflātōs
future participleīnflātūrus
īnflātūra, īnflātūrā, īnflātūrae, īnflātūram, īnflātūrārum, īnflātūrās, īnflātūre, īnflātūrī, īnflātūrīs, īnflātūrō, īnflātūrōrum, īnflātūrōs, īnflātūrum
īnflandus
īnflanda, īnflandā, īnflandae, īnflandam, īnflandārum, īnflandās, īnflande, īnflandīs, īnflandōrum, īnflandōs
gerundīnflandī, īnflandō, īnflandumsupineīnflātum, īnflātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

tibias inflare
to play the flute.
inflatum orationis genus
a bombastic style.
inflatum, elatum esse aliqua re
to be proud, arrogant by reason of something.
insolentia, superbia inflatum esse
to be puffed up with pride.
divino quodam spiritu inflatus or tactus
inspired.

in-flo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to blow into or upon any thing, to inflate.
I. Lit.
A. In gen.: age, jam infla buccas, Plaut. Stich. 5, 5, 26: ex ore in os palumbi inflare aquam, Cato, R. R. 90: tumidoque inflatur carbasus Austro, is swelled, Verg. A. 3, 357: merito quin illis Juppiter ambas Iratus buccas inflet, should in a rage puff up both his cheeks, Hor. S. 1, 1, 21: inflant (corpus) omnia fere legumina, make flatulent, Cels. 2, 26.—
B. In partic., to play upon a wind instrument: inflare cavas cicutas, Lucr. 5, 1383: calamos leves, Verg. E. 5, 2.— Absol., to blow: simul inflavit tibicen, a perito carmen agnoscitur, Cic. Ac. 2, 27, 86.— With cognate acc.: sonum, Cic. de Or. 3, 60, 225. —
II. Trop., to puff up, inflate: spe falsa animos, Cic. Pis. 36, 89: regis spem (with erigere animos), Liv. 35, 42, 5: animos ad intolerabilem superbiam, id. 45, 31, 31; 37, 26, 4: purpuratis solita vanitate spem ejus inflantibus, Curt. 3, 2, 10; 5, 10, 3: crescentem tumidis infla sermonibus utrem, Hor. S. 2, 5, 98: ipse erit glorià inflandus, Quint. 11, 1 med.—Absol., of speech: Antipater paulo inflavit vehementius, blew a little too hard, Cic. Leg. 1, 2, 6.—Of music: illi qui fecerunt modos, a quibus aliquid extenuatur, inflatur, variatur, id. de Or. 3, 26, 102 fin.: et ea (medicamenta) quae ob caritatem emendi mulo inedicorum cupiditas inflaverat, puffed, bepraised, Veg. Vet. 4, 7, 4.— Hence, inflātus, a, um, P. a., blown into, filled with blowing.
A. Lit.: si tibiae inflatae non referant sonum, Cic. Brut. 51, 192: bucina cecinit jussos inflata receptus, Ov. M. 1, 340: nolo verba inflata et quasi anhelata gravius exire, with a too great expenditure of breath, Cic. de Or. 3, 11, 40.—
2. Transf., swelled up, swollen, puffed up: serpens inflato collo, Cic. Vatin. 2, 4: bucca inflatior, Suet. Rhet. 5: inflatum hesterno venas Iaccho, Verg. E. 6, 15: Volturnus amnis inflatus aquis, swollen, enlarged, Liv. 23, 19, 4: amnes, id. 40, 33, 2: capilli, hanging loose, dishevelled, Ov. A. A. 3, 145: inflata rore non Achaico turba, Verg. Cat. 7, 2. — Comp.: vestis inflatior, Tert. Pall. 4 med.—
B. Trop.
1. In gen., puffed up, inflated, haughty, proud: quibus illi rebus elati et inflati non continebantur, Cic. Agr. 2, 35, 97: inflatus et tumens animus, id. Tusc. 3, 9, 19: inflata spe atque animis, id. Mur. 15, 33: promissis, id. ib. 24, 49: laetitia atque insolentia, id. Phil. 14, 6, 15: jactatione, Liv. 29, 37, 9: assensionibus, id. 24, 6, 8: estne quisquam tanto inflatus errore, Cic. Ac. 2, 36, 116: opinionibus, id. Off. 1, 26, 91: his opinionibus animus, Liv. 6, 11, 6; 6, 18, 5: vana spe, id. 35, 49, 4: vano nuntio, id. 24, 32, 3: successu tantae rei, id. 37, 12, 4: legionum numero, Vell. 2, 80, 2: superbus et inflatus, Juv. 8, 72: elatus inflatusque, Suet. Ner. 37.— Comp.: juvenis inflatior, Liv. 39, 53, 8.—
2. In partic., of style, inflated, turgid: Attici pressi et integri, Asiani inflati et inanes, Quint. 12, 10, 16: inflatus et tumidus, Tac. Or. 18: Callimachus, Prop. 2, 34 (3, 32), 32; Suet. Rhet. 2.— Hence, adv.: inflātē, only in comp., haughtily, proudly, pompously: aliquid latius atque inflatius perscribere, Caes. B. C. 2, 17, 3: inflatius commemorare, id. ib. 2, 39, 4: inflatius multo, quam res erat gesta, fama percrebuerat, id. ib. 3, 79, 4: fabulari inflatius, Amm. 22, 16, 10.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinīnflō

Proto-Indo-European *bʰel- Proto-Indo-European *-eh₁- Proto-Indo-European *bʰleh₁-der. Proto-Italic *flāōder. Latin flō Latin īnflō From in- + flō (“to blow”).

Insular Romance
  • Sardinianufiare
  • Sardinianofiare
  • Sardinianunfiare
  • Sardinianunfrare
  • Sardinianunfrai
Elsewhere
  • Catalaninflar
  • Englishinflate
  • Portugueseinflar
  • Spanishinflar
  • Aragoneseinflar
  • Galicianinflar
Southern Gallo-Romance
  • Catalanunflar
  • Occitanenflar
  • Occitanuflar
  • Gasconen·hlarfrom Occitan enflar
Balkano-Romance
  • Romanianumfla
  • Romanianumflare
  • Aromanianumflu
  • Aromanianumflare
  • Megleno-Romaniananflu
Italo-Romance
  • Italianinfiare
  • Italianenfiare
  • Sicilianunçari
  • Sicilianunciari
  • Sicilianunchiari
  • Sicilianunchiare
  • Siciliannchiare
Ibero-Romance
  • Portugueseincharfrom Old Galician-Portuguese inchar
  • Asturianhinchar
  • Mirandeseanchar
  • Galicianincharfrom Old Galician-Portuguese inchar
  • Old Spanishfinchar
Rhaeto-Romance
  • Friulianenflâ
  • Ladininflé
  • Ladinenflé
  • Romanshunflar
Northern Gallo-Romance
  • Old Frenchenfler

Quick answers

What does īnflō mean in Latin?
īnflō, a verb, means “to inflate; to blow into; to play a wind instrument”.
What are the principal parts of īnflō?
īnflō, īnflāre, īnflāvī, īnflātum (first conjugation).
How do you pronounce īnflō?
In classical Latin, [ˈĩː.fɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈiɱ.flo].
Where does īnflō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin īnflō.