noun · neutersecond declension
īnfanticīdium
īnfanticīdium n (genitive īnfanticīdiī or īnfanticīdī)
Classical[ĩː.fan.tɪˈkiː.di.ũː]Ecclesiastical[iɱ.fan.tiˈt͡ʃiː.di.um]
Meaning
- child-murder, infanticide
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | īnfanticīdium | īnfanticīdia |
| genitive | īnfanticīdiī īnfanticīdī | īnfanticīdiōrum |
| dative | īnfanticīdiō | īnfanticīdiīs |
| accusative | īnfanticīdium | īnfanticīdia |
| ablative | īnfanticīdiō | īnfanticīdiīs |
| vocative | īnfanticīdium | īnfanticīdia |
infantĭcīdĭum, ĭi, n. infanticida,
I. child-murder, infanticide (late Lat.), Tert. Apol. 2.
Origins
Latin -cīda Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin -cīdium Latin īnfanticīdium From īnfāns (“infant”) + -cīdium (“killing, slaughter”).