LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

īnfandus

īnfandus (feminine īnfanda, neuter īnfandum)
Classical[ĩːˈfan.dʊs]Ecclesiastical[iɱˈfan.dus]

Meaning

  1. adjectiveunspeakable, unutterable, unnatural, shocking, abominable
    Infandum, regina, jubes renovare dolorem, Trojanas ut opes et lamentabile regnum eruerint Danai...You order me, Queen, to renew unspeakable pain, how the Danaans cast out the Trojan possessions and lamentable rule...29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 2.3

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quod fārī nefās est
īnfandus -a -um — in Aeneis, ch. 5

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnfandusīnfandaīnfandum
genitiveīnfandīīnfandaeīnfandī
dativeīnfandōīnfandaeīnfandō
accusativeīnfandumīnfandamīnfandum
ablativeīnfandōīnfandāīnfandō
vocativeīnfandeīnfandaīnfandum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnfandīīnfandaeīnfanda
genitiveīnfandōrumīnfandārumīnfandōrum
dativeīnfandīsīnfandīsīnfandīs
accusativeīnfandōsīnfandāsīnfanda
ablativeīnfandīsīnfandīsīnfandīs
vocativeīnfandīīnfandaeīnfanda

in-fandus, a, um, adj.,
I. unspeakable, unutterable, unheard of, unnatural, shocking, abominable (class.): res crudelis, infanda, Cic. de Or. 2, 79, 322: impurum atque infandum corpus, id. Sest. 55, 117: epulae, i. e. of human flesh, Liv. 23, 5 fin.: dolor, Verg. A. 2, 3: amor, id. ib. 4, 85: labores, id. ib. 1, 597: bellum, id. ib. 7, 583: mors, id. ib. 10, 673: dies, id. ib. 2, 132: Cyclopes, id. ib. 3, 644: stuprum, Liv. 1, 59, 8: caedes, id. 4, 32, 12; 29, 8, 8; Plin. 28, 7, 23, § 77.— In the neutr. plur. absol.: infanda furens, Verg. A. 8, 489: jam fero infandissima, Varus ap. Quint. 3, 8, 45.—In the neutr. as exclamation: navibus, infandum! amissis, oh, woe unutterable, Verg. A. 1, 251; so, infandum! sistunt amnes, id. G. 1, 479.

Origins

From in- + fandus. See also nefandus.

Descendants
  • Italianinfando
  • Englishinfandous
  • Portugueseinfando
  • Spanishinfando

Quick answers

What does īnfandus mean in Latin?
īnfandus, a adjective, means “unspeakable, unutterable, unnatural, shocking, abominable”.
How do you pronounce īnfandus?
In classical Latin, [ĩːˈfan.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iɱˈfan.dus].