LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

inerrāns

inerrāns (genitive inerrantis)
Classical[ɪˈnɛr.rãːs]Ecclesiastical[iˈnɛr.rans]

Meaning

  1. one terminationfixed, not wandering
    stēllae inerrantēsfixed stars

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinerrānsinerrānsinerrāns
genitiveinerrantisinerrantisinerrantis
dativeinerrantīinerrantīinerrantī
accusativeinerranteminerranteminerrāns
ablativeinerrantī
inerrante
inerrantī
inerrante
inerrantī
inerrante
vocativeinerrānsinerrānsinerrāns
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinerrantēsinerrantēsinerrantia
genitiveinerrantiuminerrantiuminerrantium
dativeinerrantibusinerrantibusinerrantibus
accusativeinerrantīs
inerrantēs
inerrantīs
inerrantēs
inerrantia
ablativeinerrantibusinerrantibusinerrantibus
vocativeinerrantēsinerrantēsinerrantia

ĭn-errans, tis, adj.,
I. not wandering, immovable, fixed; of the fixed stars: stellae eae, quae inerrantes vocantur, Cic. N. D. 2, 21, 54; 3, 20, 51; Lact. 2, 5, 18.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininerrāns

Latin errāns Latin inerrāns From in- + errāns (“wandering”).

Quick answers

What does inerrāns mean in Latin?
inerrāns, a adjective, means “fixed, not wandering”.
How do you pronounce inerrāns?
In classical Latin, [ɪˈnɛr.rãːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iˈnɛr.rans].
Where does inerrāns come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin inerrāns.