verbfirst conjugation
indulcō
indulcō (present infinitive indulcāre, perfect active indulcāvī, supine indulcātum)
Classical[ɪnˈdʊɫ.koː]Ecclesiastical[inˈdul.ko]
Meaning
- Late Latinto sweeten
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | indulcō | indulcābam | indulcābō | indulcāvī | indulcāveram | indulcāverō indulcārō |
| 2nd sg. | indulcās | indulcābās | indulcābis | indulcāvistī indulcāstī | indulcāverās indulcārās | indulcāveris |
| 3rd sg. | indulcat | indulcābat | indulcābit | indulcāvit | indulcāverat indulcārat | indulcāverit indulcārit |
| 1st pl. | indulcāmus | indulcābāmus | indulcābimus | indulcāvimus | indulcāverāmus | indulcāverimus indulcārimus |
| 2nd pl. | indulcātis | indulcābātis | indulcābitis | indulcāvistis indulcāstis | indulcāverātis indulcārātis | indulcāveritis indulcāritis |
| 3rd pl. | indulcant | indulcābant | indulcābunt | indulcāvērunt indulcāvēre, indulcārunt | indulcāverant indulcārant | indulcāverint indulcārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | indulcem | indulcārem | indulcāverim indulcārim | indulcāvissem indulcāssem |
| 2nd sg. | indulcēs | indulcārēs | indulcāverīs | indulcāvissēs indulcāssēs |
| 3rd sg. | indulcet | indulcāret | indulcāverit indulcārit | indulcāvisset indulcāsset |
| 1st pl. | indulcēmus | indulcārēmus | indulcāverīmus indulcārīmus | indulcāvissēmus indulcāssēmus |
| 2nd pl. | indulcētis | indulcārētis | indulcāverītis indulcārītis | indulcāvissētis indulcāssētis |
| 3rd pl. | indulcent | indulcārent | indulcāverint indulcārint | indulcāvissent indulcāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | indulcor | indulcābar | indulcābor |
| 2nd sg. | indulcāris indulcāre | indulcābāris indulcābāre | indulcāberis indulcābere |
| 3rd sg. | indulcātur | indulcābātur | indulcābitur |
| 1st pl. | indulcāmur | indulcābāmur | indulcābimur |
| 2nd pl. | indulcāminī | indulcābāminī | indulcābiminī |
| 3rd pl. | indulcantur | indulcābantur | indulcābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | indulcer | indulcārer |
| 2nd sg. | indulcēris indulcēre | indulcārēris indulcārēre |
| 3rd sg. | indulcētur | indulcārētur |
| 1st pl. | indulcēmur | indulcārēmur |
| 2nd pl. | indulcēminī | indulcārēminī |
| 3rd pl. | indulcentur | indulcārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | indulcā | indulcāre |
| pres. 2nd pl. | indulcāte | indulcāminī |
| fut. 2nd sg. | indulcātō | indulcātor |
| fut. 3rd sg. | indulcātō | indulcātor |
| fut. 2nd pl. | indulcātōte | — |
| fut. 3rd pl. | indulcantō | indulcantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | indulcāre | indulcārī |
| perfect infinitive | indulcāvisse indulcāsse | indulcātum esse |
| future infinitive | indulcātūrum esse | indulcātum īrī |
| present participle | indulcāns | — |
| perfect participle | — | indulcātus indulcāta, indulcātā, indulcātae, indulcātam, indulcātārum, indulcātās, indulcātī, indulcātōrum, indulcātōs |
| future participle | indulcātūrus indulcātūra, indulcātūrā, indulcātūrae, indulcātūram, indulcātūrārum, indulcātūrās, indulcātūre, indulcātūrī, indulcātūrīs, indulcātūrō, indulcātūrōrum, indulcātūrōs, indulcātūrum | indulcandus indulcanda, indulcandā, indulcandae, indulcandam, indulcandārum, indulcandās, indulcande, indulcandīs, indulcandōrum, indulcandōs |
gerundindulcandī, indulcandō, indulcandumsupineindulcātum, indulcātū
in-dulco, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to make sweet, to sweeten (late Lat.).
I. Lit.:
aquam amaram, Tert. adv. Jud. 13; Vulg. Sirach, 38, 5.—II. Trop., to speak sweetly, Vulg. Sirach, 12, 15.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinindulcō
Latin dulcō Latin indulcō From in- + dulcō.
Insular Romance
- Sardinianindurcare
- Sardinianindurcai
- Sardinianindrucare
- Sardinianindrucai
Italo-Romance
- Italianindolcare