verbfourth conjugation
indormiō
indormiō (present infinitive indormīre, perfect active indormīvī, supine indormītum)
Classical[ɪnˈdɔr.mi.oː]Ecclesiastical[inˈdɔr.mi.o]
Meaning
- to fall asleep (over)
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | indormiō | indormiēbam | indormiam | indormīvī | indormīveram | indormīverō |
| 2nd sg. | indormīs | indormiēbās | indormiēs | indormīvistī | indormīverās | indormīveris |
| 3rd sg. | indormit | indormiēbat | indormiet | indormīvit | indormīverat indormierat | indormīverit |
| 1st pl. | indormīmus | indormiēbāmus | indormiēmus | indormīvimus | indormīverāmus | indormīverimus indormierimus |
| 2nd pl. | indormītis | indormiēbātis | indormiētis | indormīvistis | indormīverātis | indormīveritis |
| 3rd pl. | indormiunt | indormiēbant | indormient | indormīvērunt indormīvēre | indormīverant | indormīverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | indormiam | indormīrem | indormīverim | indormīvissem indormissem |
| 2nd sg. | indormiās | indormīrēs | indormīverīs | indormīvissēs indormissēs |
| 3rd sg. | indormiat | indormīret | indormīverit | indormīvisset indormisset |
| 1st pl. | indormiāmus | indormīrēmus | indormīverīmus indormierīmus | indormīvissēmus |
| 2nd pl. | indormiātis | indormīrētis | indormīverītis | indormīvissētis |
| 3rd pl. | indormiant | indormīrent | indormīverint | indormīvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | indormior | indormiēbar | indormiar |
| 2nd sg. | indormīris indormīre | indormiēbāris indormiēbāre | indormiēris indormiēre |
| 3rd sg. | indormītur | indormiēbātur | indormiētur |
| 1st pl. | indormīmur | indormiēbāmur | indormiēmur |
| 2nd pl. | indormīminī | indormiēbāminī | indormiēminī |
| 3rd pl. | indormiuntur | indormiēbantur | indormientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | indormiar | indormīrer |
| 2nd sg. | indormiāris indormiāre | indormīrēris indormīrēre |
| 3rd sg. | indormiātur | indormīrētur |
| 1st pl. | indormiāmur | indormīrēmur |
| 2nd pl. | indormiāminī | indormīrēminī |
| 3rd pl. | indormiantur | indormīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | indormī | indormīre |
| pres. 2nd pl. | indormīte | indormīminī |
| fut. 2nd sg. | indormītō | indormītor |
| fut. 3rd sg. | indormītō | indormītor |
| fut. 2nd pl. | indormītōte | — |
| fut. 3rd pl. | indormiuntō | indormiuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | indormīre | indormīrī |
| perfect infinitive | indormīvisse | indormītum esse |
| future infinitive | indormītūrum esse | indormītum īrī |
| present participle | indormiēns | — |
| perfect participle | — | indormītus indormīta, indormītā, indormītae, indormītam, indormītārum, indormītās, indormītī, indormītōrum, indormītōs |
| future participle | indormītūrus indormītūra, indormītūrā, indormītūrae, indormītūram, indormītūrārum, indormītūrās, indormītūre, indormītūrī, indormītūrīs, indormītūrō, indormītūrōrum, indormītūrōs, indormītūrum | indormiendus indormiundus, indormienda, indormiendā, indormiendae, indormiendam, indormiendārum, indormiendās, indormiende, indormiendīs, indormiendōrum, indormiendōs |
gerundindormiendī, indormiendō, indormiendumsupineindormītum, indormītū
in-dormĭo, īvi, ītum, 4, v. n.,
I. to sleep or fall asleep at, on, or over a thing; constr. with dat., with in, or with abl. (class. only in the trop. signif.).
I. Lit.:
congestis undique saccis Indormis, Hor. S. 1, 1, 71: unctis cubilibus, id. Epod. 5, 69: alienis amplexibus, Petr. 79.—B. Transf., to be asleep, i. e. to be numb, torpid, of a limb, Veg. Vet. 3, 23, 15; 5, 46, 2. —
II. Trop., to go to sleep over a thing, i. e. to do it negligently, be careless about.
(a). With in:
in isto homine colendo tam indormivi diu, Cic. Q. Fr. 2, 15, 2.—(b). With dat.:
tantae causae, id. Phil. 2, 12, 30: longae desidiae, Plin. Ep. 1, 2, 3: malis, heedless, regardless of, Curt. 6, 10, 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-dormiō īvī, ītus, īre,
to fall asleep on, sleep upon: congestis undique saccis Indormis, H.: Indormit unctis cubilibus, H.—Fig., to sleep over, do negligently, be careless about: in isto homine colendo: tantae causae: malis suis, Cu.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinindormiō
Proto-Indo-European *drem- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dr̥m-yé-ti Proto-Italic *dormiō Latin dormiō Latin indormiō From in- + dormiō.
Descendants
- Frenchendormir
- Frenchs'endormir
- Piedmonteseandormì
- Piedmonteseandeurme
- Piedmonteseandurmisse