LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

indolēs

indolēs f (genitive indolis)
Classical[ˈɪn.dɔ.ɫeːs]Ecclesiastical[ˈin.do.les]

Meaning

  1. innate or inborn quality; nature
  2. natural ability; talent

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Ingenium · Natura · Indoles

Ingenium and natura denote the disposition, as far as it constitutes the immovable ground of human individuality, and is susceptible of no change; ingenium, more with reference to the faculties of the mind, natura to the feelings of the heart; whereas indoles denotes the disposition, as far as it constitutes only the beginning of individuality, and is susceptible of improvement. (vi. 172.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeindolēsindolēs
genitiveindolisindolium
dativeindolīindolibus
accusativeindolemindolēs
indolīs
ablativeindoleindolibus
vocativeindolēsindolēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

bona indole (always in sing.) praeditum esse
to be gifted, talented (not praeditum esse by itself).
natura et mores; vita moresque; indoles animi ingeniique; or simply ingenium, indoles, natura, mores
character.

ind-ŏles, is, f. indu = in-olesco; indoles, incrementum, industria, Paul. ex Fest. p. 106 Müll.,
I. an inborn or native quality, natural quality, nature (class.; cf. ingenium).
I. In gen.: quae indoles in savio est! Plaut. Rud. 2, 4, 10: frugum pecudum, Liv 38, 17, 10: arborum, Gell. 12, 1, 16.—
II. In partic., native quality, natural abilities of men, talents, genius, disposition: adulescentes bonā indole praediti, Cic. de Sen. 8, 26: virtutis, id. Off. 3, 4, 16; cf.: virtutum atque vitiorum, Liv. 21, 4 fin.: major ad virtutem, Cic. Or. 13, 41: segnis, Tac. A. 12, 26: praeclara, id. H. 1, 15: adulescens laetae indolis, Gell. 19, 9, 1: gener ob altam indolem adscitus, Liv. 21, 2, 4.—In plur.: bonae animi indoles, Gell. 19, 12, 5.

Origins

From indu- (“in”) + *olēs (“growth”).

Descendants
  • Catalaníndole
  • Englishindoles
  • Italianindole
  • Portugueseíndole
  • Spanishíndole
  • Sicilianìnnuli

Quick answers

What does indolēs mean in Latin?
indolēs, a noun, means “innate or inborn quality; nature; natural ability”.
What is the genitive of indolēs?
The genitive singular is indolis. indolēs is feminine, third declension.
How do you pronounce indolēs?
In classical Latin, [ˈɪn.dɔ.ɫeːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈin.do.les].