verbthird conjugation
indō
indō (present infinitive indere, perfect active indidī, supine inditum)
Classical[ˈɪn.doː]Ecclesiastical[ˈin.do]
Meaning
- to put, set or place into or upon; insert, instill, introduce
- figurativelyto introduce
- figurativelyto impart or give to, apply to, impose on, attach to
- figurativelyto name after or for, bestow
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | indō | indēbam | indam | indidī | indideram | indiderō |
| 2nd sg. | indis | indēbās | indēs | indidistī | indiderās | indideris |
| 3rd sg. | indit | indēbat | indet | indidit | indiderat | indiderit |
| 1st pl. | indimus | indēbāmus | indēmus | indidimus | indiderāmus | indiderimus |
| 2nd pl. | inditis | indēbātis | indētis | indidistis | indiderātis | indideritis |
| 3rd pl. | indunt | indēbant | indent | indidērunt indidēre | indiderant | indiderint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | indam | inderem | indiderim | indidissem |
| 2nd sg. | indās | inderēs | indiderīs | indidissēs |
| 3rd sg. | indat | inderet | indiderit | indidisset |
| 1st pl. | indāmus | inderēmus | indiderīmus | indidissēmus |
| 2nd pl. | indātis | inderētis | indiderītis | indidissētis |
| 3rd pl. | indant | inderent | indiderint | indidissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | indor | indēbar | indar |
| 2nd sg. | inderis indere | indēbāris indēbāre | indēris indēre |
| 3rd sg. | inditur | indēbātur | indētur |
| 1st pl. | indimur | indēbāmur | indēmur |
| 2nd pl. | indiminī | indēbāminī | indēminī |
| 3rd pl. | induntur | indēbantur | indentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | indar | inderer |
| 2nd sg. | indāris indāre | inderēris inderēre |
| 3rd sg. | indātur | inderētur |
| 1st pl. | indāmur | inderēmur |
| 2nd pl. | indāminī | inderēminī |
| 3rd pl. | indantur | inderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | inde | indere |
| pres. 2nd pl. | indite | indiminī |
| fut. 2nd sg. | inditō | inditor |
| fut. 3rd sg. | inditō | inditor |
| fut. 2nd pl. | inditōte | — |
| fut. 3rd pl. | induntō | induntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | indere | indī |
| perfect infinitive | indidisse | inditum esse |
| future infinitive | inditūrum esse | inditum īrī |
| present participle | indēns | — |
| perfect participle | — | inditus indita, inditā, inditae, inditam, inditārum, inditās, inditī, inditōrum, inditōs |
| future participle | inditūrus inditūra, inditūrā, inditūrae, inditūram, inditūrārum, inditūrās, inditūre, inditūrī, inditūrīs, inditūrō, inditūrōrum, inditūrōs, inditūrum | indendus indundus, indenda, indendā, indendae, indendam, indendārum, indendās, indende, indendīs, indendōrum, indendōs |
gerundindendī, indendō, indendumsupineinditum, inditū
in-do, dĭdi, dĭtum, 3, v. a. in-, 2. do,
I. to put, set, or place into or upon (mostly anteclass. and post-Aug.).
I. Lit.
(a). With in and acc.:
coronam in focum, Cato, R. R. 143, 2: in urnam, id. ib. 143, 23: ignem in aram, Plaut. Mil. 2, 5, 1: in aquam salem, id. Merc. 1, 2, 92: vini guttam in os, id. Cas. 2, 3, 31.— (g). Aliquid alicui:
compedes servis, Plaut. Men. 1, 1, 4: aliquem lecticae, Tac. A. 3, 14: vinclo fasciae cervicem, id. ib. 15, 57.— II. Trop.
A. To introduce:
novos ritus, Tac. H. 5, 4.— B. To impart or give to, apply to, impose on, attach to, etc.:
pavorem suis, alacritatem hostibus, Tac. H. 4, 34 fin.: odium alicui, id. A. 12, 3: alicui vocabulum, id. ib. 2, 56: propterea huic urbi nomen Epidamnum inditum'st, Plaut. Men. 2, 1, 37: vernaculis artificibus ... nomen histrionibus inditum, Liv. 7, 2, 6: unde Aspero inditum est cognomen, id. 3, 65, 4; 2, 13, 1; 4, 29, 6; 21, 31, 4: quae nomina sceleri indidit, Sall. H. 1, 41, 24: hoc nomen beluis, Curt. 9, 1, 5. — Esp., 2. To name after or for: nomen indere, with ab or ex and abl.:
ab Erythro rege (mari) nomen est inditum, Curt. 8, 9, 14: a celeritate Tigri nomen, id. 4, 9, 16: ab inopia Egerio, Liv. 1, 34, 3: quod illi nomen indiderant ex nomine urbis, Tac. A. 2, 56: quibus nomen ex re inditum, Sall. J. 78, 1. —indĭtus, a, um, P. a., put or placed into, put, set, laid, or thrown upon. A. Lit.:
utrum deus extrinsecus (operi suo) circumfusus sit, an toti inditus, Sen. Ot. Sap. 31 (Dial. 8, 4, 2): venenum potioni, Curt. 10, 10, 17: vincula, put on, Tac. A. 11, 2: pontes, thrown over, id. ib. 12, 57: lecticae, laid upon, id. ib. 3, 14: ferrum visceribus ustis, Sen. Troad. 585.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
indō didī, ditus, ere
1 in+do, to put into, insert: digitos (in the thongs of the javelin), O.: venenum potioni, Cu.: novos ritūs, to introduce, Ta. —Fig., of a name, to give, apply, confer: artificibus . . . nomen histrionibus inditum, L.: ab inopiā Egerio, L.: quibus nomen ex re inditum, S.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinindō
Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰéh₁tder. Proto-Italic *-ðō Latin -dō Latin indō From in- (“in, on”) + -dō (“put”).