adjectivefirst/second-declension adjective
indigenus1
indigenus (feminine indigena, neuter indigenum)
Classical[ɪnˈdɪ.ɡɛ.nʊs]Ecclesiastical[inˈdiː.d͡ʒe.nus]
Meaning
- adjectivenative, indigenous
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indigenus | indigena | indigenum |
| genitive | indigenī | indigenae | indigenī |
| dative | indigenō | indigenae | indigenō |
| accusative | indigenum | indigenam | indigenum |
| ablative | indigenō | indigenā | indigenō |
| vocative | indigene | indigena | indigenum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indigenī | indigenae | indigena |
| genitive | indigenōrum | indigenārum | indigenōrum |
| dative | indigenīs | indigenīs | indigenīs |
| accusative | indigenōs | indigenās | indigena |
| ablative | indigenīs | indigenīs | indigenīs |
| vocative | indigenī | indigenae | indigena |
indĭgĕnus, a, um, adj. indigena, i. q. indigena,
I. native, vernacular:
sermo, App. M. 1, p. 102.Origins
From Proto-Italic *endogenos, from Proto-Indo-European *h₁n̥dó + *ǵénh₁os. Equivalent to indu- (“inside”) + -genus (“born, begotten or sprung from”). See also ingenuus.