adjectivethird-declension one-termination adjective
indēpendēns
indēpendēns (genitive indēpendentis, adverb independenter)
Classical[ɪn.deːˈpɛn.dẽːs]Ecclesiastical[in.deˈpɛn.dens]
Meaning
- one terminationindependent
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indēpendēns | indēpendēns | indēpendēns |
| genitive | indēpendentis | indēpendentis | indēpendentis |
| dative | indēpendentī | indēpendentī | indēpendentī |
| accusative | indēpendentem | indēpendentem | indēpendēns |
| ablative | indēpendentī indēpendente | indēpendentī indēpendente | indēpendentī indēpendente |
| vocative | indēpendēns | indēpendēns | indēpendēns |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indēpendentēs | indēpendentēs | indēpendentia |
| genitive | indēpendentium | indēpendentium | indēpendentium |
| dative | indēpendentibus | indēpendentibus | indēpendentibus |
| accusative | indēpendentīs indēpendentēs | indēpendentīs indēpendentēs | indēpendentia |
| ablative | indēpendentibus | indēpendentibus | indēpendentibus |
| vocative | indēpendentēs | indēpendentēs | indēpendentia |
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinindēpendēns
Latin dēpendēns Latin indēpendēns From in- + dēpendēns.