LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

incūs1

incūs f (genitive incūdis)
Classical[ˈɪŋ.kuːs]Ecclesiastical[ˈiŋ.kus]

Meaning

  1. anvil

Latīnē defined in Latin in our graded readers

ferrum fabrōrum tundendī
incūs -ūdis (f) — in Aeneis, ch. 19

Declension

declension
formsingularplural
nominativeincūsincūdēs
genitiveincūdisincūdum
dativeincūdīincūdibus
accusativeincūdemincūdēs
ablativeincūdeincūdibus
vocativeincūsincūdēs

incūs, ūdis, f. incudo,
I. an anvil.
I. Lit. (class.): sine follibus et incudibus, Cic. N. D. 1, 20, 54: si faber incudem fregerit, Dig. 14, 2, 2: impositos duris crepitare incudibus enses, Verg. G. 2, 540: positis incudibus, i. e. having established smithies, id. A. 7, 629: novā Incude diffingere ferrum, Hor. C. 1, 35, 39.—Prov.: eandem incudem tundere, to labor always at the same thing, Cic. de Or. 2, 39, 162; so Amm. 18, 4, 2; 28, 4, 26.—
II. Trop.: haec mihi incus est: procudam ego hinc hodie multos dolos, Plaut. Ps. 2, 2, 20: juvenes, et in ipsa studiorum incude positi, i. e. still occupied with their education, Tac. Or. 20; so, philosophicā incude formatus, Sid. Ep. 4, 1: incudi reddere versus, to return to the anvil, i. e. to revise, retouch, Hor. A. P. 441.

Origins

From incūdō (“forge, fabricate”) + -s, from in- + cūdō.

Elsewhere
  • Sardinianincódina
  • Sardinianincódine
  • Sardinianincúdina
  • Sardinianalcútina
  • Dalmatianancusene
  • Venetanancùxene
Occitano-Romance
  • Catalanenclusa
  • Occitanenclutge
Ibero-Romance
  • Spanishyunquefrom Old Spanish yunque
  • Spanishayunquefrom Old Spanish yunque
  • Asturianxunca
  • Asturianxuncla
  • Asturianyuncla
  • Galicianengra
Borrowings
  • Englishincus
  • Portugueseincude
  • Afrikaansincus
  • Afrikaansinkus
  • Basqueingude
  • Malteseinkwina
Italo-Romance
  • Italianincudine
  • Sicilianncùnija
Oïl
  • Frenchenclumefrom Old French anclume
  • Wallooneglome
Rhaeto-Romance
  • Friulianincuin
  • Ladinancúgn
  • Romanshinchüna
  • Romanshanchüna

In the Academy Smith's classical dictionaries

adjectivefirst/second-declension adjective
incus2
incus (feminine inca, neuter incum)

Meaning

  1. adjectiveIncan

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeincusincaincum
genitiveincīincaeincī
dativeincōincaeincō
accusativeincumincamincum
ablativeincōincāincō
vocativeinceincaincum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeincīincaeinca
genitiveincōrumincārumincōrum
dativeincīsincīsincīs
accusativeincōsincāsinca
ablativeincīsincīsincīs
vocativeincīincaeinca

Origins

New Latin; from Spanish, from Quechua inka (“emperor, male of royal blood”).

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does incūs mean in Latin?
incūs, a noun, means “anvil”.
What is the genitive of incūs?
The genitive singular is incūdis. incūs is feminine, third declension.
How do you pronounce incūs?
In classical Latin, [ˈɪŋ.kuːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈiŋ.kus].