adjectivethird-declension two-termination adjective
inculpābilis
inculpābilis (neuter inculpābile)
Classical[ɪŋ.kʊɫˈpaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[iŋ.kulˈpaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationblameless
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inculpābilis | inculpābilis | inculpābile |
| genitive | inculpābilis | inculpābilis | inculpābilis |
| dative | inculpābilī | inculpābilī | inculpābilī |
| accusative | inculpābilem | inculpābilem | inculpābile |
| ablative | inculpābilī | inculpābilī | inculpābilī |
| vocative | inculpābilis | inculpābilis | inculpābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inculpābilēs | inculpābilēs | inculpābilia |
| genitive | inculpābilium | inculpābilium | inculpābilium |
| dative | inculpābilibus | inculpābilibus | inculpābilibus |
| accusative | inculpābilīs inculpābilēs | inculpābilīs inculpābilēs | inculpābilia |
| ablative | inculpābilibus | inculpābilibus | inculpābilibus |
| vocative | inculpābilēs | inculpābilēs | inculpābilia |
in-culpābĭlis, e, adj.,
I. unblamable, blameless (post-class.):
numen, Prud. Apoth. 1015: mores, Avien. Arat. 28: lapis, i. e. faultless, without a flaw, Sol. 30. —Adv.: inculpābĭlĭter, without blame, Cassiod. Var. 5, 27; 11, 18 sq.Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininculpābilis
Latin culpābilis Latin inculpābilis From in- + culpābilis.