noun · femininethird declension
incrustātiō
incrustātiō f (genitive incrustātiōnis)
Meaning
- encrustation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | incrustātiō | incrustātiōnēs |
| genitive | incrustātiōnis | incrustātiōnum |
| dative | incrustātiōnī | incrustātiōnibus |
| accusative | incrustātiōnem | incrustātiōnēs |
| ablative | incrustātiōne | incrustātiōnibus |
| vocative | incrustātiō | incrustātiōnēs |
incrustātĭo, ōnis, f. incrusto,
I. an incrusting of walls, e. g. with plaster, lime, marble, etc. (post-class.):
parietis, Dig. 8, 2, 12 fin.; id. 50, 16, 79.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin incrustātiō From incrustō + -tiō.
Descendants
- Italianincrostazione
- Spanishincrustación
- Russianинкрустация