adjectivethird-declension one-termination adjective
incōnsequēns
incōnsequēns (genitive incōnsequentis)
Classical[ɪŋˈkõː.sɛ.kʷẽːs]Ecclesiastical[iŋˈkɔn.se.kʷens]
Meaning
- Late Latinone terminationinconsequent, illogical
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incōnsequēns | incōnsequēns | incōnsequēns |
| genitive | incōnsequentis | incōnsequentis | incōnsequentis |
| dative | incōnsequentī | incōnsequentī | incōnsequentī |
| accusative | incōnsequentem | incōnsequentem | incōnsequēns |
| ablative | incōnsequentī incōnsequente | incōnsequentī incōnsequente | incōnsequentī incōnsequente |
| vocative | incōnsequēns | incōnsequēns | incōnsequēns |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incōnsequentēs | incōnsequentēs | incōnsequentia |
| genitive | incōnsequentium | incōnsequentium | incōnsequentium |
| dative | incōnsequentibus | incōnsequentibus | incōnsequentibus |
| accusative | incōnsequentīs incōnsequentēs | incōnsequentīs incōnsequentēs | incōnsequentia |
| ablative | incōnsequentibus | incōnsequentibus | incōnsequentibus |
| vocative | incōnsequentēs | incōnsequentēs | incōnsequentia |
in-consĕquens, tis, adj.,
I. not logically consequent, inconsequent (post-class.):
locutio, Ascon. ad Cic. Verr. 2, 9: per inconsequens, Gell. 14, 1, 10.—Adv.: inconsĕ-quenter, inconsequentially, illogically, Cael. Aur. Acut. 3, 4, 36; 3, 17, 172.Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinincōnsequēns
Latin cōnsequor Latin cōnsequēns Latin incōnsequēns From in- (“un-, not”) + cōnsequēns (“following”).
Descendants
- Italianinconseguente