adjectivefirst/second-declension adjective
incompertus
incompertus (feminine incomperta, neuter incompertum)
Classical[ɪŋ.kɔmˈpɛr.tʊs]Ecclesiastical[iŋ.komˈpɛr.tus]
Meaning
- adjectiveunascertained, unknown
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incompertus | incomperta | incompertum |
| genitive | incompertī | incompertae | incompertī |
| dative | incompertō | incompertae | incompertō |
| accusative | incompertum | incompertam | incompertum |
| ablative | incompertō | incompertā | incompertō |
| vocative | incomperte | incomperta | incompertum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incompertī | incompertae | incomperta |
| genitive | incompertōrum | incompertārum | incompertōrum |
| dative | incompertīs | incompertīs | incompertīs |
| accusative | incompertōs | incompertās | incomperta |
| ablative | incompertīs | incompertīs | incompertīs |
| vocative | incompertī | incompertae | incomperta |
in-compertus, a, um, adj.,
I. of which one has no information, unknown (not anteAug.):
inter cetera vetustate incomperta hoc quoque in incerto positum, Liv. 4, 23, 3: ne quid incompertum deferret, id. 10, 40, 10; 9, 26, 15: origo atque natura ejus incomperta est mihi, Plin. 34, 13, 38, § 137: qualis sit ea incompertum habeo, I do not know, id. 12, 8, 16, § 32.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-compertus adj.,
unascertained, unknown: inter cetera vetustate incomperta, L.: id utrum . . . an . . . incompertum est, L.
Origins
From in- (“un-”) + compertus (“discovered, verified”), from the perfect passive participle of comperiō (“to learn, discover, ascertain”).