verbfirst conjugation
incommodō
incommodō (present infinitive incommodāre, perfect active incommodāvī, supine incommodātum)
Classical[ɪŋˈkɔm.mɔ.doː]Ecclesiastical[iŋˈkɔm.mo.do]
Meaning
- to inconvenience
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | incommodō | incommodābam | incommodābō | incommodāvī | incommodāveram | incommodāverō incommodārō |
| 2nd sg. | incommodās | incommodābās | incommodābis | incommodāvistī incommodāstī | incommodāverās incommodārās | incommodāveris |
| 3rd sg. | incommodat | incommodābat | incommodābit | incommodāvit | incommodāverat incommodārat | incommodāverit incommodārit |
| 1st pl. | incommodāmus | incommodābāmus | incommodābimus | incommodāvimus | incommodāverāmus | incommodāverimus incommodārimus |
| 2nd pl. | incommodātis | incommodābātis | incommodābitis | incommodāvistis incommodāstis | incommodāverātis incommodārātis | incommodāveritis incommodāritis |
| 3rd pl. | incommodant | incommodābant | incommodābunt | incommodāvērunt incommodāvēre, incommodārunt | incommodāverant incommodārant | incommodāverint incommodārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | incommodem | incommodārem | incommodāverim incommodārim | incommodāvissem incommodāssem |
| 2nd sg. | incommodēs | incommodārēs | incommodāverīs | incommodāvissēs incommodāssēs |
| 3rd sg. | incommodet | incommodāret | incommodāverit incommodārit | incommodāvisset incommodāsset |
| 1st pl. | incommodēmus | incommodārēmus | incommodāverīmus incommodārīmus | incommodāvissēmus incommodāssēmus |
| 2nd pl. | incommodētis | incommodārētis | incommodāverītis incommodārītis | incommodāvissētis incommodāssētis |
| 3rd pl. | incommodent | incommodārent | incommodāverint incommodārint | incommodāvissent incommodāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | incommodor | incommodābar | incommodābor |
| 2nd sg. | incommodāris incommodāre | incommodābāris incommodābāre | incommodāberis incommodābere |
| 3rd sg. | incommodātur | incommodābātur | incommodābitur |
| 1st pl. | incommodāmur | incommodābāmur | incommodābimur |
| 2nd pl. | incommodāminī | incommodābāminī | incommodābiminī |
| 3rd pl. | incommodantur | incommodābantur | incommodābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | incommoder | incommodārer |
| 2nd sg. | incommodēris incommodēre | incommodārēris incommodārēre |
| 3rd sg. | incommodētur | incommodārētur |
| 1st pl. | incommodēmur | incommodārēmur |
| 2nd pl. | incommodēminī | incommodārēminī |
| 3rd pl. | incommodentur | incommodārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | incommodā | incommodāre |
| pres. 2nd pl. | incommodāte | incommodāminī |
| fut. 2nd sg. | incommodātō | incommodātor |
| fut. 3rd sg. | incommodātō | incommodātor |
| fut. 2nd pl. | incommodātōte | — |
| fut. 3rd pl. | incommodantō | incommodantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | incommodāre | incommodārī |
| perfect infinitive | incommodāvisse incommodāsse | incommodātum esse |
| future infinitive | incommodātūrum esse | incommodātum īrī |
| present participle | incommodāns | — |
| perfect participle | — | incommodātus incommodāta, incommodātā, incommodātae, incommodātam, incommodātārum, incommodātās, incommodātī, incommodātōrum, incommodātōs |
| future participle | incommodātūrus incommodātūra, incommodātūrā, incommodātūrae, incommodātūram, incommodātūrārum, incommodātūrās, incommodātūre, incommodātūrī, incommodātūrīs, incommodātūrō, incommodātūrōrum, incommodātūrōs, incommodātūrum | incommodandus incommodanda, incommodandā, incommodandae, incommodandam, incommodandārum, incommodandās, incommodande, incommodandīs, incommodandōrum, incommodandōs |
gerundincommodandī, incommodandō, incommodandumsupineincommodātum, incommodātū
incommŏdo, āvi, ātum, 1, v. n. and a.
I. [id.].
I. Neutr., to occasion inconvenience or trouble to any one, to be inconvenient, troublesome, annoying (rare):
alicui, Ter. And. 1, 1, 135: alicui nihil, Cic. Quint. 16, 51; id. Q. Fr. 1, 2, 3, § 10: ipsa scientia, etiam si incommodatura sit, gaudeant, id. Fin. 5, 19, 50; App. Mag. 8, p. 202, 10.— Pass. impers.: obnoxium eum dici, cui quid ab eo, cui esse obnoxius dicitur, incommodari et noceri potest, Gell. 7, 17, 3.— II. Act., to render inconvenient or troublesome, to incommode (post-class.):
si quid aliud fiat, quod navigationem incommodet, difficiliorem faciat, vel prorsus impediat, Dig. 43, 12, 1, § 15: si incommodatur ad usum manus, ib. 21, 1, 14, § 6: usum, ib. 43, 21, 1, § 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
incommodō āvī, ātus, āre
incommodus, to occasion inconvenience, be inconvenient, trouble, annoy: scientiā, etiam si incommodatura sit, gaudeant: mihi, T.: nihil alteri.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinincommodō
Latin commodō Latin incommodō From in- + commodō.
Descendants
- Catalanincomodar
- Englishincommode
- Englishincommodate
- Frenchincommoder
- Italianincomodare
- Portugueseincomodar
- Spanishincomodar
- Galicianincomodar