adjectivefirst/second-declension adjective
incentīvus
incentīvus (feminine incentīva, neuter incentīvum)
Classical[ɪŋ.kɛnˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[in̠ʲ.t͡ʃenˈtiː.vus]
Meaning
- adjectivethat strikes up, sets the tune
- adjectivetibia, the treble flute (opp. succentive, that plays the accompaniment)
- adjectivesuperior ("incentiva vita pastorum", opp. "succentiva vita agricolarum")
- adjectivethat provokes or incites
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incentīvus | incentīva | incentīvum |
| genitive | incentīvī | incentīvae | incentīvī |
| dative | incentīvō | incentīvae | incentīvō |
| accusative | incentīvum | incentīvam | incentīvum |
| ablative | incentīvō | incentīvā | incentīvō |
| vocative | incentīve | incentīva | incentīvum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incentīvī | incentīvae | incentīva |
| genitive | incentīvōrum | incentīvārum | incentīvōrum |
| dative | incentīvīs | incentīvīs | incentīvīs |
| accusative | incentīvōs | incentīvās | incentīva |
| ablative | incentīvīs | incentīvīs | incentīvīs |
| vocative | incentīvī | incentīvae | incentīva |
incentīvus, a, um, adj. id.,
I. that strikes up, sets the tune (ante- and post-class.).
I. Lit.: tibia, the treble flute (opp. succentive, that plays the accompaniment), Varr. R. R. 1, 2, 15.—
B. Transf., superior:
vita pastorum (opp. succentiva vita agricolarum), Varr. R. R. 1, 2, 16.— II. Trop., that provokes or incites:
lues, Prud. Hamart. 250. —Hence, B. Subst.: incentīvum, i, n., an incentive:
peccaminis, Prud. Apoth. 929: vitiorum, Hier. Ep. 52, 3.— Adv.: incen-tīvē, Ven. Fort. Vit. Leob. 10.Origins
From incinō + -īvus.
Descendants
- Catalanincentiu
- Italianincentivo
- Portugueseincentivo
- Englishincentive