adjectivefirst/second-declension adjective
incānus
incānus (feminine incāna, neuter incānum)
Classical[ɪŋˈkaː.nʊs]Ecclesiastical[iŋˈkaː.nus]
Meaning
- adjectivequite grey; hoary
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incānus | incāna | incānum |
| genitive | incānī | incānae | incānī |
| dative | incānō | incānae | incānō |
| accusative | incānum | incānam | incānum |
| ablative | incānō | incānā | incānō |
| vocative | incāne | incāna | incānum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incānī | incānae | incāna |
| genitive | incānōrum | incānārum | incānōrum |
| dative | incānīs | incānīs | incānīs |
| accusative | incānōs | incānās | incāna |
| ablative | incānīs | incānīs | incānīs |
| vocative | incānī | incānae | incāna |
in-cānus, a, um, adj.,
I. quite gray, hoary (poet. and in post-Aug. prose):
homo crispus, incanus, Plaut. Rud. 1, 2, 37: mentum, Verg. G. 3, 311: barba, Col. 8, 2, 9: labra Famis, Ov. M. 8, 804: caput, Suet. Dom. 20. —Poet.: saecula, hoary centuries, Cat. 95, 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-cānus adj.,
gray, hoary: menta, V.: labra Famis, pallid, O.: saecula, hoary centuries, Ct.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinincānus
Latin cānus Latin incānus From in- (intensifier) + cānus.