LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

imprōdictus

imprōdictus (feminine imprōdicta, neuter imprōdictum)
Classical[ɪm.proːˈdɪk.tʊs]Ecclesiastical[im.proˈdik.tus]

Meaning

  1. adjectivenot postponed

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimprōdictusimprōdictaimprōdictum
genitiveimprōdictīimprōdictaeimprōdictī
dativeimprōdictōimprōdictaeimprōdictō
accusativeimprōdictumimprōdictamimprōdictum
ablativeimprōdictōimprōdictāimprōdictō
vocativeimprōdicteimprōdictaimprōdictum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimprōdictīimprōdictaeimprōdicta
genitiveimprōdictōrumimprōdictārumimprōdictōrum
dativeimprōdictīsimprōdictīsimprōdictīs
accusativeimprōdictōsimprōdictāsimprōdicta
ablativeimprōdictīsimprōdictīsimprōdictīs
vocativeimprōdictīimprōdictaeimprōdicta

imprōdictus, a, um, adj. 2. in-prodictus,
I. not postponed: ne improdicta die quis accusetur, Cic. Dom. 17, 45.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinimprōdictus

Latin prōdictus Latin imprōdictus From in- + prōdictus.

Quick answers

What does imprōdictus mean in Latin?
imprōdictus, a adjective, means “not postponed”.
How do you pronounce imprōdictus?
In classical Latin, [ɪm.proːˈdɪk.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [im.proˈdik.tus].
Where does imprōdictus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin imprōdictus.