adjectivefirst/second-declension adjective
imprōdictus
imprōdictus (feminine imprōdicta, neuter imprōdictum)
Classical[ɪm.proːˈdɪk.tʊs]Ecclesiastical[im.proˈdik.tus]
Meaning
- adjectivenot postponed
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | imprōdictus | imprōdicta | imprōdictum |
| genitive | imprōdictī | imprōdictae | imprōdictī |
| dative | imprōdictō | imprōdictae | imprōdictō |
| accusative | imprōdictum | imprōdictam | imprōdictum |
| ablative | imprōdictō | imprōdictā | imprōdictō |
| vocative | imprōdicte | imprōdicta | imprōdictum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | imprōdictī | imprōdictae | imprōdicta |
| genitive | imprōdictōrum | imprōdictārum | imprōdictōrum |
| dative | imprōdictīs | imprōdictīs | imprōdictīs |
| accusative | imprōdictōs | imprōdictās | imprōdicta |
| ablative | imprōdictīs | imprōdictīs | imprōdictīs |
| vocative | imprōdictī | imprōdictae | imprōdicta |
imprōdictus, a, um, adj. 2. in-prodictus,
I. not postponed:
ne improdicta die quis accusetur, Cic. Dom. 17, 45.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
imprōdictus (in-pr-) adj.,
not postponed: dies.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinimprōdictus
Latin prōdictus Latin imprōdictus From in- + prōdictus.