LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

imprōcērus

imprōcērus (feminine imprōcēra, neuter imprōcērum)
Classical[ɪm.proːˈkeː.rʊs]Ecclesiastical[im.proˈt͡ʃɛː.rus]

Meaning

  1. adjectiveshort in stature, undersized

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimprōcērusimprōcēraimprōcērum
genitiveimprōcērīimprōcēraeimprōcērī
dativeimprōcērōimprōcēraeimprōcērō
accusativeimprōcērumimprōcēramimprōcērum
ablativeimprōcērōimprōcērāimprōcērō
vocativeimprōcēreimprōcēraimprōcērum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimprōcērīimprōcēraeimprōcēra
genitiveimprōcērōrumimprōcērārumimprōcērōrum
dativeimprōcērīsimprōcērīsimprōcērīs
accusativeimprōcērōsimprōcērāsimprōcēra
ablativeimprōcērīsimprōcērīsimprōcērīs
vocativeimprōcērīimprōcēraeimprōcēra

imprōcērus (inpr-), a, um, adj. 2. in - procerus,
I. not tall, undersized (postAug.): corpora, Gell. 4, 19, 1: pecora, Tac. G. 5, 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinimprōcērus

Latin prōcērus Latin imprōcērus From in- (“un-”) + prōcērus (“tall, long”).

Quick answers

What does imprōcērus mean in Latin?
imprōcērus, a adjective, means “short in stature, undersized”.
How do you pronounce imprōcērus?
In classical Latin, [ɪm.proːˈkeː.rʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [im.proˈt͡ʃɛː.rus].
Where does imprōcērus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin imprōcērus.